ခ်စ္ေနဖို႔ပဲ လိုပါသည္

အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ ေပးဆပ္ျခင္းတဲ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ရယူျခင္း။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ စြန္႔လြႊတ္ျခင္း။

….State ေက်ာင္းတက္ေနတုန္းက ေမေမကေျပာတယ္.. အခ်စ္ကို မရွာနဲ႔အုန္း.. ငယ္ေသးတယ္.. တကၠသိုလ္ေရာက္မွရွာတဲ့…

….ပထမႏွစ္၊ဒုတိယႏွစ္ေရာက္ေတာ့ ..ေျပာျပန္တယ္… သုံးတန္း.ေလးတန္းေရာက္မွ အခ်စ္ကို ရွာတဲ့ဗ်..

….ေလးတန္း၊ငါးတန္း၊ ဖိုင္နယ္ေရာက္ေတာ့ ေျပာျပန္တယ္… အလုပ္ထဲေရာက္မွ ရွာတဲ့…

ဟိဟိ.. ဒါက က်ေတာ့ ေမေမနဲ႔ ေဒၚေလးတို႔ေျပာစကား။။။

…..က်ေတာ့ အခ်စ္က နီးမလိုနဲ႔ေဝးေနတယ္…

…..လြယ္မလိုနဲ႔ ခတ္ေနတယ္…..

…..တိမ္မေရာင္နဲ႔ နက္တယ္….

…..အားလုံးဟာ က်ေတာ့ေၾကာင့္ပဲ….

က်ေတာ့ အစ္ကိုၾကီးလိုခင္တဲ့ သယ္ရင္းတစ္ေယာက္က ေျပာတယ္။ “မင္းရင္ဆုိင္ရဲရမယ္ေလ.. စြန္႔စားရဲရမယ္ေလ”တဲ့။

“ဟုတ္တယ္ ကိုၾကီး က်ေတာ္ဟာ အခ်စ္အတြက္ စြန္႔စားဝ့ံတဲ့ သူတစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး။” မစြန္႔စားဝံ့တာလား၊ မစြန္႔စားခ်င္တာလား။ တကယ္ေသခ်ာတာကေတာ့ မစြန္႔စားခ်င္တာပဲ ျဖစ္မည္ထင္သည္။

“မင္းတို႔ ဘာသာတူေတြပဲေလ ညွိယူလို႔ရမွာပါ” လို႔ေျပာတဲ႔ သယ္ရင္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ စကား ။ ကိုယ္တို႔က ဘာသာတူေတြပဲ ဒါေပမဲ့ မတူတာေတြ အမ်ားၾကီးပဲေလ။ ကိုယ္လို ဗမာစစ္စစ္ တစ္ေယာက္ နဲ႔ သူလို ဗမာျပည္မွာေမြးတဲ့ စိနမေလး အတြက္ေတာ့ ဒါဟာ ၾကီးမားလွတဲ့ ျခားနားခ်က္တစ္ခုပဲ။

မမတန္ခူးကေတာ့ “အခ်စ္ဆိုတာကို သူငယ္ခ်င္းဆုိတဲ့ နံရံပါးပါးေလး တစ္ခ်က္ကို ျဖိဳလွဲခဲ့တယ္တဲ့ေလ”။ မမေရ.. နံရံရဲ႔ အျခားတစ္ဖက္မွာ ဘာေတြလဲ ဆိုတာ က်ေတာ္သိေနလို အဲဒီနံရံကို ျဖိဳဖို႔ က်ေတာ္ အားမရွိဘူးေလ။

က်ေတာ္ ကြမ္းယင္မယ္ေတာ္ၾကီးကို လဲ မ မခုိင္းခ်င္ပါ။ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္ေလာက္ေတာ့ သူမအိမ္သြားတိုင္း က်ေတာ္ေသာက္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ေက်ာင္းၾကီးထဲ သြားၿပီးေတာ့လဲ က်ေတာ္ စာသြားမခ်ခ်င္ပါ။ မေတာ္ရတဲ့ က်ေတာ့ ေယာက္ဖေလး နဲ႔လဲ အတြင္းအား အေၾကာင္း အခ်ိန္မေရြး ေဆြးေႏြးႏိုင္ပါသည္။

ဒါေပမဲ့ က်ေတာ္သူကို သိပ္ခ်စ္တာ သူလဲသိသလို က်ေတာ္ကို သူခ်စ္တာလဲ က်ေတာ္ သိပ္သိတာေပါ့။

အခ်စ္ဆုိတာ ဘာလဲ။ တစ္ခ်ိဳ႔က အခ်စ္ဆိုတာ ေပးဆပ္ျခင္းတဲ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ ရယူျခင္းတဲ့။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ စြန္႔လႊတ္ျခင္းတဲ့။ က်ေတာ္ကေတာ့ “အခ်စ္ဆိုတာ ခ်စ္ေနဖို႔ပဲ လိုပါသည္။”

က်ေတာ ပထမေရးထားတာက ဒီပို႔စ္ေလး မဟုတ္ဘူး။ အရင္ေရးထား တာေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္ဖတ္ၾကည္႔လိုက္ေတာ့ ပုလုေကြးဆုိတာ ဘယ္သူဆိုတာ သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္က သိသြားရင္ သူ႔အတြက္မေကာင္းႏိုင္တာေၾကာင့္ အားလုံးကို ကိုယ္ဟာကို ဆင္ဆာလုပ္လိုက္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ အထက္က ပို႔စ္ေလးပဲ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ အားလုံးဟာ ျမန္မာျပည္မွာပဲျဖစ္ခဲ့တာေတြပါ။ စလုံးမွာ ဟုတ္ဖူးေနာ္။ က်ေတာ္ ဘာေတြေရးတာလဲဆိုတာ ေဝဝါးေနရင္ေတာ့ ဒီသီခ်င္းေလး နားေထာင္လိုက္ပါေနာ္။ မမတန္ခူးနဲ႔ သယ္ရင္းဂ်ဴလိုင္ ေက်နပ္ႏိုင္မယ္လို႔ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

က်ေတာ္ ခံစားမိေသာ သီခ်င္းမ်ား

ဂ်ပန္မေလးမိဂုမိက သီးခ်င္းေတြ ၾကိဳက္ေၾကာင္းေျပာေတာ့ ဘယ္သူမ်ား ဒီလိုေျပာမလဲလို႔ ေမ်ွာ္လင့္ေနတဲ႔ က်ေတာ္ ဝမ္းသာမိတာ အမွန္ပါ။ က်ေတာ္ ဖန္တီးတာမဟုတ္ေပမဲ့ က်ေတာ္ တင္ဆက္တာကို အားေပးတဲ့အတြက္ ေက်နပ္ေနမိတာပါ။ က်ေတာ္ အားလုံးအတြက္ ရွဲလ္ လိုက္ပါတယ္။ ပထမေတာ့ သီခ်င္းလင့္ကို သူ႔ကိုပဲေပးမလို႔။ ဒီလိုပို႔စ္ေလးတင္လိုက္ေတာ့ လည္း ပို႔စ္အသစ္တစ္ခုျဖစ္တာေပါ့။ ပို႔စ္အသစ္ေရးရမွာ ပ်င္းေနတာနဲ႔ အေတာ္ပဲ။

ပထမဆုံးက အေ၀းက ဧည္႔ခန္း အဖြဲ႕ရဲ႕ သီခ်င္းေလးေတြပါ။ အဲ့ဒီအဖြဲ႔ေလးကို က်ေတာ္တို႔ သုံးတန္း(တတိယႏွစ္) EC ေမာင္မယ္သစ္လြင္ၾကိဳဆုိပြဲ တုန္းက လာဆိုတာ။(သူမ်ားေတြနဲ႔ မတူ သုံးတန္း ေရာက္မွ သစ္လြင္ၾကိဳပြဲ အလုပ္ခံရတဲ့ က်ေတာ္တို႔ေတြေလ.. အားလုံးဟာ အဘ ေမာင္ေသာင္းရဲ႕ ေက်းဇူးေတြပဲ..ေက်းဇူးၾကီးပါေပ့) သယ္ရင္းေတြက ေကာင္းတယ္။ နားေထာင္ၾကည္႔ဆိုတာနဲ႔ နားေထာင္ျဖစ္သြားတယ္။ ေက်ာင္းပုံျပင္ကေတာ္ေတာ္ေလး ေပါက္ၿပီး က်ေတာ္ၾကိဳက္တဲ႔ ကားမွတ္တိုင္တို႔ က်န္သီခ်င္းေတြက ထင္သေလာက္မေပါက္ဘူး။
ေက်ာင္းပုံျပင္……အေဝးကဧည္႔ခန္း
ကားမွတ္တိုင္……အေ၀းကဧည္႔ခန္း
ဒဏ္ရာအလြမ္း… အေဝးကဧည္႔ခန္း

ေနာက္ထပ္ေပးခ်င္တာက ဂ်ီလတ္ ရဲ႕သီခ်င္းေတြ။ ကိုၾကီးရင္ေမာင္က ေပးလို႔နားေထာင္ျဖစ္တာ။ ေတာ္ေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္။ သီခ်င္းေတြနာမည္ေတာ့သိဘူး။
ဂ်ီလတ္ (G-latt) 1
ဂ်ီလတ္ (G-latt) 2
ဂ်ီလတ္ (G-latt) 3

ေနာက္ တစ္ပုဒ္က ဘယ္အဖြဲ႔က ဆိုတာလဲ က်ေတာ္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ သူလဲ sample သီခ်င္းေလးပဲ။ ဒီသီခ်င္းေလးနဲ႔ က်ေတာ္ post တစ္ပုဒ္ေရးဘူးတယ္။ စိတ္၀င္စားရင္ ဒီမွာပါ။ သီခ်င္းနာမည္ က wor ite ni

က်ေတာ္၏ ဗရုတ္သုတ္ခ

မမ၀ါ တက္ထားတဲ့ “ဗရုတ္သုတ္ခေန႔” ။ဘယ္ေနမ်ား ျဖစ္မလဲ။ စလုံး လုိ ပုံမွန္ လည္ပတ္ေနတဲ့ ေန႔ေတြထဲမွာ ဘယ္ေန႔ကမ်ား က်ေတာ္ ဗရုတ္သုတ္ခ ျဖစ္ေနခဲ့လဲ။

အင္း အဲဒီေန႔ဗ်။ ေတာသားေလး စလုံးကို ေရာက္ေတာ့ မ်က္စိသူငယ္ နားသူငယ္နဲ႔ ေပါ့ဗ်ာ။ ေရာက္တာက စေနေန႔ .. ဒါနဲ႔ ေရာက္တဲ႔ေနကတညး္က အလုပ္ေတြတင္.. ပထမဆုံး အင္တာဗ်ဴက ေရာက္ၿပီး ေလးရက္ေျမာက္ေန႔ ဗုဒၶဟူးေန႔မွာ စရတယ္။ အဲဒီမွာ စေတြ႔ေတာ့တာပဲ။ အင္တာဗ်ဴးလာဖို႔ ဖုန္းလာတာက အဂၤါေန႔ ညေန။ ဖုန္းလာေတာ့ ရင္ကလဲတုန္။ စလုံးတရုတ္မရဲ႔ အဂၤလိပ္ကို ကိုယ္ကနားမလည္္။ ဒုကၡကို္ ေရာက္ေရာ။ ဒါနဲ႔ တက္သမ်ွ မွတ္သမ်ွ အဂၤလိပ္ေလးနဲ႔ နာ့ကို မင္းတို႔လိပ္စာ email ပို႔ေပးလို႔ေျပာလိုက္ရတယ္။

ဗုဒၶဟူးေန႔ နံနက္ေရာက္ေတာ့ ပုလုေကြးတစ္ေယာက္ အင္တာဗ်ဴးသြားပါေတာ့မယ္။ ရႈိးနဲ႔ စမိုးနဲ႔ စတိုင္အျပည္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ သြားတုန္းကေတာ့ အေကာင္းဗ်။ ပထမေရးေျဖ ေျဖရတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေျဖႏိုင္တယ္။

ေနာက္တစ္ပိုင္း လက္ေတြ႔ကို ေန႔လည္ထမင္းစားၿပီး ေျဖရမွာ။ ဆိုင္မွာ ထမင္းသြားစားၿပီးအျပန္ ဒုကၡေရာက္ေတာ့တာပဲ။ စီးလာတဲ႔ ဖိနပ္အေကာင္းစား တရုတ္လုပ္က ျပသာနာရွာပါေတာ့တယ္။ ပထမဆုံး ခြာကကြာလာတယ္ဗ်ာ။ ခြာကြာတာေလာက္ေတာ့ ျပသာာနာရွိဘူးေပါ့။ ေမွးၿပီးစီးသြားမယ္။ လမ္းတစ္၀က္ေလာက္ အေရာက္မွာ ဖိနပ္ထဲက သံျပားက ဂလုပ္ဆိုထြက္က်လာပါေရာ။ သံျပားနဲ႔ လမး္ထိၿပီးထြက္လာတဲ႔ အသံနဲနဲက်ယ္ေတာ့ အတူပါလာတဲ ဖားတစ္ေကာင္က ဘာျဖစ္တာလဲ ဆိုၿပီးေနာက္လွည္ၾကည္႔။ ကိုယ့္မွာ ရွက္ရွက္နဲ႔ ဘာမွျဖစ္ဘူးေပါ့ ရွက္လိုက္တာကေတာ့ ေျပာမေနနဲ႔။

ရုံးထဲအ၀င္မွာ ျပသာနာကထက္ ျဖစ္ေတာ့တာပဲ။ ဂ်ပန္ကုပၼဏီဆုိေတာ့ ရုံးအ၀င္ကို အားလုံးဖိနပ္ခ်ြတ္ကတယ္။ ဖိနပ္ခ်ြတ္ေတာ့ ကိုယ္႔ဖိနပ္ အစုတ္ေလးက သိသာေနတယ္။ ဟိဟိ။ ဒါနဲ့ ေဂ်ာင္ေလးထဲမွာ ဖိနပ္ခ်ြတ္ၿပီး ေနာက္တစ္ပိုင္း လက္ေတြ႕ကို ေျဖရတယ္။ ေျဖရတာက လြယ္လြယ္ေလးကို ဖိနပ္ျပသာနာတက္ၿပီး ဗရုတ္သုတ္ချဖစ္တာနဲ႔ အားလုံးအလြဲလြဲ အေခ်ာ္ေခ်ာ္ေပါ့။ အင္တာဗ်ဴး အျပန္လမ္းမွာ ဖိနပ္ေလးကို ေထာ့နဲ႔ေထာနဲ႔ နဲတရြတ္တ္ိုက္ စီးလာၿပီး အိမ္ျပန္လာခဲ့တယ္။

အိမ္ျပန္ ကားေပၚမွာကလည္း ကိုယ့္ဖိနပ္က စုတ္ေနပါတယ္။ အင္းတာဗ်ဴးက ေကာင္းေကာင္းမေျဖႏိုင္တာေတြ ေပါငး္ၿပီး ဆင္းရမဲ့မွတ္တိုင္ တစ္ခုေက်ာ္သြားပါေလေရာ။ အဲဒါလဲဒြတ္ခ။ ဖိနပ္မေကာင္းပါဘူးဆုိ လမ္းထပ္ေလ်ွာက္ရေတာမယ္။ ဖိနပ္အစုတ္ေလးနဲ႔ လမ္းကိုေမွးေလ်ွာက္လာတယ္။ လမ္းျဖတ္အကူး လမ္းတစ္၀က္ လဲေရာက္ေရာ . ဖိနပ္ခြာ တစ္ခုလုံးက ကြာသြားပါေလေရာ။ ကားလမ္းအကူး လမ္းအလည္တဲ့တဲ႔မွာ ကိုယ့္ဖိနပ္ခြာ ေလးက ထီးထီး က်န္ခဲ့တယ္။ စလုံးလို အမႈိက္နဲတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ ကိုယ္ဖိနပ္ခြာေလး(ေအာက္ခံ ဆိုးလ္ျပားတစ္ခုလုံး)က လမ္းလည္မွာ ထင္ထင္ရွားရွားေလးေပါ့။ ဟီးဟီး ရွက္လိုက္တာ။ လူေတြက ကြက္ၾကည္႔ကြက္ၾကည္႔ ၾကည္႔သြားၾကတယ္ဗ်ာ။

အိမ္လဲ ျပန္ေရာက္ေရာ ဒီေလာက္ ဒုကၡေပးတဲ႔ ဖိနပ္ အမိႈက္ပုံးထဲကို ၀ဲပစ္လုိက္ေတာ့တယ္။

စိတ္ကလဲ ညစ္ညစ္ . ရွက္လဲရွက္ရွက္နဲ႔ အရမး္ကို ဗရုတ္သုတ္ခ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေန႔ေလး တစ္ခုပါပဲဗ်ာ။ အခုခ်ိန္ ျပန္ေတြၾကည္႔ေတာ့ ရီစရာေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ကို ဗရုတ္ဗယတ္ ေန႔ေလးတစ္ခုေပါ့။

-------------------------------------------------------------------------------------------------
အဟင္း....အဟင္း.. ပုလုေကြးတစ္ေယာက္ လည္ေခ်ာင္း၇ွင္းေနကာ တစ္ခုခုေျပာပါေတာမည္။ က်ေတာ္ ေမာင္ပုလုေကြး ဆက္လက္ၿပီး tag ခ်င္တာက ေတာ့ သယ္ရင္း ဘိုဘို(EOM). မမေလးသြန္းသြန္း. မမေလး မေဗဒါ. မမေလး မိဂုမိ တို႔ကိုပါပဲ။ ေရးေပးၾကပါ ကုန္.. ကိုကို မမတို႔ေရ...

ျဖစ္သလိုပါပဲ

က်ေတာ္ အစားအေသာက္ေတာ့ ျဖစ္သလို မစားတက္ဘူး။ အိမ္မွာ ဟင္းမေကာင္းတဲ႔အခါ က်ေတာ္ႏႈတ္ခမ္း ဆူတက္ေလ့ ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေတာ္ စားတဲ႔ အေကာင္းစားေတြ ဆုိတာ သူမ်ားအတြက္ေတာ့ ျဖစ္သလိုပဲျဖစ္ေနမလားသိဘူး။

က်ေတာ္ေက်ာင္းတက္ေတာ့ လည္း ျဖစ္သလို သိပ္မစားလုိက္ရဘူးဗ်။ ေက်ာင္းမွာေတာ့ ကန္တင္းမွာ စားတာေပါ့။ ေက်ာင္းကေန တိုက္ခန္း ျပန္ေရာက္ရင္ ေတာ့ ၾကံဳတဲ႔ ေနရာမွာစားတယ္။ တခါတေလ လွညး္တန္းက (ေဇယ်ာသိရိလမ္းထဲက) ဆိုင္မွာသြားစာတယ္။ တခါတေလ ေငြေဒါင္းမင္းမွာ သြားစားတယ္။ ေငြေဒါင္းမင္းက ထမင္းေပါင္းကို က်ေတာ္ၾကိဳက္လို႔။ တခါတေလေတာ့လဲ လမ္းထဲက ၾကံဳတဲ့ဆိုင္မွာ စားတယ္။ သယ္ရင္ေတြဆုံရင္ broadway မွာထိုင္တယ္။ တစ္ခါတေလ နယူးဆိုနီ ကိုေရာက္တယ္။
ဒီထက္ဆုိးလာရင္ေတာ့ ၁၉ လမ္းေရာက္တယ္။ ဒီထက္ ပိုလာရင္ေတာ့ ေျပာေတာဘူးေနာ္… (တခါတေလ ညဘက္ ဖဲရုိက္လို႔ သန္းေခါင္ေက်ာ္ တစ္နာရီ ႏွစ္နာရီ ၀ိုင္းသိမ္းရင္ သုံးေဒါင့္ေကြ႔မွာ ထမင္းေၾကာ္ သြားစားတယ္) ဒါက တနလၤာ ေန႔ ေနလည္ ကေန ေသာၾကာေန႔ေနလည္ထိပါ။

ေသာၾကာေန႔ ညေနဆို က်ေတာ္ အိမ္ျပန္တယ္။ က်ေတာ္ မိဘေတြက ပဲခူးနားမွာေနတာပါ။
က်ေတာ္ျပန္လာမယ္ဆိုတာ သိေတာ မာမီက က်ေတာ္ၾကိဳက္တက္တာေတြ ခ်က္ေပးထားတယ္။ က်ေတာ္ ဟိုတုန္းက ၾကက္သားမစားဘူး။ အသားဆို ဝက္သားပဲစားတယ္။ ငါးဟင္း။ အသီးအရြက္ေၾကာ္၊ အရြက္သုပ္၊ ခ်ဥ္ဟင္းေတြကို ၾကိဳက္ပါတယ္။ ဟင္းခါးကို ေတာ့ မၾကိဳက္ပါ။

ပဲခူးသား ဆိုေတာ့လဲ ငါးခ်ဥ္ၾကိဳက္ပါတယ္။ ရခုိင္ဗမာ ကျပား(ဖီးၾကမ္းေလးေလ) ဆိုေတာ့ ရခုိင္ ဟင္းေတြကို လည္းၾကိဳက္တယ္။ ရခုိင္ဟင္းေတြဆိုလို႔ ပုဇြန္ငပိနဲ႔ အသီးအရြက္တစ္ခုခု ေရာခ်က္ထားတဲ့ ခုတ္ေလွာ္ဆိုတာ ကိုလည္းႏွစ္သက္တယ္။
တစ္ခါတေလ အိမ္မွာ ဟင္းမေကာငး္တဲ႔ အခါ(ၾကက္သား၊ဆိတ္သား ဘဲသား၊ ဆက္သးာ၊ စတဲ့ အသားဟင္းေတြ ခ်က္တဲ႔ အခါ) က်ေတာ္က အေၾကာ္နဲ႔စားပါတယ္။ မာလာဦး ဘူးသီေၾကာ္။ ကမၻာေက်ာ္ အေၾကာ္စုံ၊ ကုလားမၾကီးေၾကာ္တဲ့ အေၾကာ္ေတြဟာ က်ေတာ့ အတြက္ေတာ့ နတ္သုဒၶာအလားပါပဲ။

စလုံးေရာက္ေတာ့လဲ ကံေကာင္းတယ္ေျပာရမလားပဲ။ အတူေန သယ္ရင္းေတြက ခ်က္ျပဳတ္ေရး ကြ်မ္းက်င္ၾကတယ္။ သယ္ရင္းေတာင္ငူသား ေၾကာ္တဲ႔ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊ ၾကာဆံေၾကာ္တို႔ဆို အရမ္းေကာင္းပဲ။ (ဟီးဟီး လူသိေအာင္ ေမာင္းခတ္ေပးတာ)။ တခါတေလ ကိုယ္ကိုတိုင္ခ်က္ေပါ့။

ဒါနဲ႔ အိမ္မွာ ဟင္းခ်က္တက္တဲ႔ သူက ဟင္းကို အလွည္႔က် ခ်က္ၾကတယ္။ ဟင္းမခ်က္တက္တဲ႔ သူကို က်ေတာ္တို႔က ဘယ္လိုေခၚသလဲဆိုရင္ .. “အရက္၀ယ္၊ ၾကက္ဖမ္း၊ ငရုတ္သီးေထာင္း၊ ေခြးေမာင္း” လို႔ေခၚတယ္။ ေတာက္တုိမယ္ရ ေကာင္ေလးေပါ့ဗ်ာ။

ဒီစလုံး ေရာက္ေတာ့ တခါတေလ စားျဖစ္တဲ႔ က်ေတာ့ ရဲ႔ျဖစ္သလိုေလးက ထမင္းကို ငရုတ္ဆီ။ ဆီခ်က္၊ ငရုတ္သီးၾကတ္မႈန္႔၊ ပုစြန္ေျခာက္မႈန္႔ တို႔နဲ႔နယ္။ သံပုရာေရေလး ညွစ္ထားတဲ႔ က်ေတာ့ ထမင္းသုတ္။ ၿပီးေတာ့ ၾကက္ဥကို ၾကက္သြန္မ်ားမ်ားနဲ႔ ေရာခေလာက္ၿပီး ေၾကာ္တဲ႔ ၾကက္ဥေၾကာ္တို႔နဲ႔ တြဲဖက္ျပီးေတာ့ ျဖစ္လုိပဲစားတယ္။
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ေတာင္ေပၚသားေရ.. ျဖစ္သလိုေလး စားျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္းေရးရင္းနဲ႔ စားခ်င္တာေတြ ေလ်ွာက္ေရးမိသြားတယ္။ အေနာ္ ဘယ္သူကိုမွ မတက္ေတာ့ဘူးေနာ္။ အားလုံးလဲ ကုန္သေလာက္ျဖစ္ေနၿပီ. ဟိဟိ။

ျမက္တစ္ဆုပ္ နတ္သား

ဒီပို႔စ္ေလးဟာ ေက်းဇူးရွင္ ပဲခူးၿမိဳ႕ ေအာင္သုခ ရိပ္သာ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး ဥဴးစႏၶိမ ေဟာၾကားေသာ တရားေတာ္မွ ျပန္လည္တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

နတ္ျပည္မွာ နတ္သမီးနဲ႔ နတ္သား အခ်ိဳးခ် ၾကည္ရင္ နတ္သမီးေတြက မ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင္ တစ္ခ်ဳိ နတ္ဗိမၼာန္ေတြမွာ နတ္သမီးသာရွိၿပီး နတ္သားမရိွပါဘူး။ နတ္သားမရွိ ေတာ့ နတ္သမီးေတြဟာ ပ်င္းၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင္ ဘုံဗိမၼာန္တစ္ခုက နတ္သမီးေတြဟာ နတ္တို႔ ရဲ႔ အရွင္ သိၾကားမင္းၾကီးထံ ေလ်ွာက္တင္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ သိၾကားမင္းၾကီးက ”အသင္နတ္သမီးတို႔ သင္တို႔ ဘုံဗိမၼာန္ကို ေနာက္ ၇ ရက္ ၾကာရင္ နတ္သားတစ္ပါးေရာက္ရွိလာမယ္လို႔ ”မိန္႔ပါတယ္။ ”ယခုအခါ အဲ့ ဒီနတ္သား အေလာင္းဟာ လူျပည္က ဇရပ္တစ္ခုမွာ ေနေနရတဲ႔ လူႏူ ၾကီးပဲ။ ေနာက္ 7 ရက္ၾကာရင္ နတ္သား အေလာင္းဟာ ဇရပ္ေပၚက ျပဳတ္က်လို႔ ေျမၾကီးေပၚေရာက္တဲ႔ အခါ ေသကာနီးေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ အေနနဲ႔ ျမတ္သစ္ပင္ေတြ ဆြဲႏွဳတ္ကာ ဇရပ္၀န္းက်င္ သန႔္ရွင္းေရး ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ႔ အတြက္ နတ္သားအျဖစ္ ေရာက္ရွိလာမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ” သိၾကားမင္းက ဆက္လက္မိန္႔ပါတယ္။

ညေရာက္ေတာ့ နတ္သမီးေတြဟာ သူတိို႔ရဲ႔ နတ္သားအေလာင္းအလ်ာကို သြားၾကည္႔ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ လူႏူၾကီးဟာ နတ္သမီးေတြကို ျမင္ေတာ့ ” အသင္နတ္သမီး ဘာအတြက္ ေရာက္ရွိလာပါသလဲ” လို႔ေမးပါတယ္။ နတ္သမီး က ”အသင္ ဟာ ေနာက္ ၇ ရက္ၾကာရင္ က်ြႏု္ပ္တို႔ ရဲ႔ ဘုံဗိမၼာန္ ကို နတ္သား အျဖစ္ေရာက္ရွိလာမွာ ျဖစ္လို႔ လာၾကည္တာပါလို႔ ” မိန္႔တယ္။ လူႏူ ၾကီးက ”က်ြနဳ္ပ္ မွာ ဘာကုသိုလ္မွ မရွိ ဘာအတြက္ေၾကာင့္ နတ္ျဖစ္မည္မဟုတ္” လိုဆိုတဲ႔ အခါ နတ္သမီးက ျမတ္သစ္ပင္ေတြ ဆြဲႏွဳတ္ကာ ဇရပ္၀န္းက်င္ သန႔္ရွင္းေရး ေဆာင္ရြက္ေပးတဲ႔ အတြက္ နတ္သားအျဖစ္ ေရာက္ရွိလာမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။

မနက္လင္းေတာ့ လူႏူၾကီးဟာ ငါမေသခင္ ခဏေလးမွာေတာင္ ကုသိုလ္ ျပဳတာ နတ္သားျဖစ္မယ္။ ငါ့မွာ ၇ ရက္ေတာင္က်န္ေသးေတာ့ ကုသိုလ္မ်ားမ်ားျပဳႏိုင္တာပဲ ဆိုျပီး ေက်ာင္း။ ဇရပ္ ၀န္းက်င္ သန္႔ရွင္းေရး ကို ၇ ရက္လုံးလုံး ေဆာင္ရြက္ပါတဲ႔။

၇ ၇က္ေျမာက္တဲ႔ ေနမွာ နတ္သမီးေတြက နတ္သားကို ေမွ်ာ္ေနေပမဲ့ နတ္သားမေရာက္လာလို႔ သိၾကားမင္းကို သြားေမးျမန္းပါတယ္။ သိၾကားမင္းက ”အသင္တို႔ လူျပည္ကို ဆင္းကာ နတ္သားအေလာင္းကို ဒီကုသိုလ္ေတြေၾကာင့္ နတ္ျဖစ္မယ္ဆိုတာ သြားေျပာခဲ့ပါ သလား”လို႔ိဆိုေတာ့ နတ္သမီးေတြက ”ေျပာခဲ႔ပါတယ္”လို႔ ျပန္ေလ်ွာက္တင္သတဲ့။ အဲဒီအခါ သိၾကားမင္းက လူႏူၾကီးဟာ ၇ ရက္ပတ္လုံး ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ျပဳလုပ္တဲ႔ အတြက္ သင္တို႔ ရဲ႔ ဗုံဗိမၼာန္ကို ေက်ာ္လြန္ကာ သင္တို႔ထက္ျမတ္တဲ့ ဘုံဗိမၼာန္မွာ နတ္သားျဖစ္ေနၿပီလို႔ ” ျပန္ေျပာပါသတဲ့။

ေကာင္းမႈကုသိုလ္ မ်ားမ်ားျပဳက ျမင့္ျမင့္ျမတ္ျမတ္ ခံစားရတဲ့ အေၾကာင္းေလးပါ။

ဂူဂဲလ္ (google) တစ္လုံး ေရလဲသုံး

တစ္ခ်ိဳ႕ ကလည္း သူ႔ကို ေဂၚဂဲလို႔ဖတ္သလို တခ်ိဳ႕ကလည္း ဂူဂဲလ္ (google) လိုဖက္ၾကသဗ်။ ဘယ္လိုပဲ ဖတ္ဖတ္ သူဟာ က်ေတာ္တို႔ရဲ႔ လက္ဆြဲေတာ္ ရွာေဖြေရး အင္ဂ်င္တစ္ခုပဲ။ ဒါေပမဲ႔ တစ္ခုက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူကို အက်ိဳးရွိရွိ အသုံးမခ်တက္ၾကဘူး။ သာမန္ သူသူ ငါငါ ရွာသေလာက္ပဲ အသုံးခ်တက္ၾကတယ္။

က်ေတာ္ကေတာ့ သူကို ဖင္ျပန္ေခါင္းျပန္ ၇ွာဖို႔အတြက္ သုံးတယ္။ သူဟာသိပ္ကို လည္းအစြမ္းထက္တယ္။ ဥပမာ.. က်ေတာ္ရုံးမွာ သုံးတာက outlook mail ဗ်။ ရန္ကုန္မွာတုန္းက က်ေတာ္ outlook ကို လုံး၀ မသုံးဖူးဘူး။ ၾကားေတာ့ၾကားဖူး၊ ဖတ္ဖူးတယ္။ တခါတေလ ရုံးမွာ အဲ့ဒီ outlook look ကို ဟိုေျပာင္းခ်င္ ဒီေျပာင္းခ်င္ လိုရွိရင္ ရုံးက လူေတြက မေျပာင္းတက္ၾကဘူး။ ဟိုသူကိုေမး ဒီသူ႔ကိုေမး.. ေနာက္ဆုံးမရရင္ ပါေလရာ က်ေတာ္ဆီေရာက္လာေရာ။ က်ေတာ္ကလည္း အရာရာသိေနသူမဟုတ္ေတာ့ တခါတေလ သိတာေလးကို ရႊီးေပါ့။ မသိရင္ေတာ့ ဂူဂဲလ္ (google) ေလးကို ေခၚသုံးလိုက္တာပဲ။ ဂူဂဲလ္ (google)က အေျဖေလးေတြနဲ႔ ေဖာရႊီးလုပ္လိုက္။ ဟုတ္ေနတာပဲ။

တခါက ရုံးမွာပါပဲ။ အေမရီကန္က အမ္ဘီေအ ယူထားတဲ႔ ေဘာစ္ H2SO4 ကိုမသိလို႔ ဟိုသူ႔ေမး ဒီလူေမး။ က်ေတာ္တုိ႔ရဲ မန္ေနဂ်ာ ntu ေက်ာင္းဆင္းၾကီးကလည္း သိဘူးတဲ႔ဗ်။ က််ေတာ္လည္း သိေတာသိတယ္ H2SO4 ဆိုတာ hydrogen sulphate လား. Sulphite လား. Sulphuric အက္ဆစ္လား မသဲကြဲဘူးျဖစ္ေနတယ္။(တီခ်ယ္ ဒုံၾကီးတို႔။ တီခ်ယ္ေဒၚျပဳံး တို႔သာ က်ေတာ္ဒီလို ၀ါးတားတားလုပ္ေနတာ သိရင္ ဗုိက္ေခါက္ဆြဲလိမ္မွာ…) မၾကာခင္က်ေတာကို ေမးေတာ့မယ္ ဆိုတာ သိေတာ့ ဂူဂဲလ္ (google)ေလးကို ေခၚၿပီး ၾကိဳေမးထားလိုက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး အေျဖေျပာေပါ့။ ဒီလိုပဲ လုပ္စားေနတာ။။

ေနာက္ ခင္ဗ်ား စာအုပ္ေတြ ရွာခ်င္တယ္ဗ်ာ.. ေဟာ ဂူဂဲလ္ (google) book ေလးမွာရွာဗ်ာ။ အျမည္းပဲဖတ္လို႔ ရတယ္လို႔ ခင္ဗ်ားေျပာမလို႔လား။ အဲဒီမွာ အျမည္းဖတ္ၾကည္။ စာအုပ္ကို ၾကိဳက္ၿပီလား။ နည္းနည္းစိတ္ရွည္၇ွည္ ထားၿပီး ေနာက္ စာမ်က္ႏွာေတြလိုက္ဖက္ၾကည္႔။ တစ္ခ်ိဳ႔ေတြမွာ ခင္ဗ်ား ေဒါင္းလုပ္ဆြဲလုိ႔၇တဲ႔ လင့္ေတြ ေပးထားတယ္။ ေဒါင္းလိုက္ရင္ရၿပီ။ မရေသးဘူးလား။ ဟဲဟဲ.. google book ကေန google blogs ကိုေျပာင္းလုိက္ၿပီးေတာ့ ရွာဗ်ာ။ အဲဒီမွာလုံး၀ ေတြ႔မယ္။ အနညး္ဆုံး rs ကေန ခင္ဗ်ား ေဒါင္းဖို႔လင့္၇မယ္။

ေဟာ ဂူဂဲလ္ (google) နဲ႔ က်ေတာ္တို႔ ေဇာ္ဂ်ီေလး ေပါင္းလိုက္ေတာ့ အတိုင္ထက္အလြန္ေပါ့။ ဥပမာ.. က်ေတာ္ ဟိုတေလာက ေကာ္ျပန္႔ အရမ္းစာခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ေကာ္ျပန္႔ရြက္ကိုအဂၤလိပ္လို ဘယ္လိုေခၚမွန္းမသိဘူး။ ဒါနဲ႔ ဂူဂဲလ္ (google) မွာ “ေကာ္ျပန္႔”လို႔ရိုက္လိုက္တယ္။ ေဟာေပၚလာပါၿပီ။ ၿပီးေတာ့ ရုံးက စလုံးမကို ေမးၾကည္႔တယ္။ ဂူဂဲလ္ (google) က ဓါတ္ပုံေလးျပၿပီးေတာ့ ဘယ္လိုေခၚလဲေပါ့။ အရြက္ကိုဘယ္လိုေခၚလဲ။ ဘယ္မွာေရာင္းလဲ။ ဟဲဟဲ ေနာက္ဆုံး အိုေက ဆိုေျပသြားတယ္ဗ်ာ။

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း က်ေတာ့ လုိလုပ္စားတက္ေအာင္လုိ႔ အနည္းငယ္ေသာ ဥပမာေလးေတြ သိသေလာက္ေလးမွ်ေပးတာဗ်။ ဂူဂဲလ္ တြစ္ေလးေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးပဲ။ ေနာက္မွ သပ္သပ္မွ်ေတာ့မယ္။

ခ်စ္ေသာ ..နန္း အပိုင္း(၁)

ဒီႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေအးပါသည္။ ရန္ကုန္မွာေတာင္ ဒီေလာက္ေအးတာ ဟိုေတာင္ေပၚမွာ ဘယ္လိုေနလိမ့္မည္မသိ။ သူတစ္ေယာက္ေကာ ခ်မ္းေနမည္လား။ ခ်မ္းေအးျခင္းနဲ႔ လြမ္းဆြတ္ျခင္း ေ၀ဒနာကို ဘယ္သူကုစားေပးမွာပါလိမ့္။

နာရီကို ၾကည္ေတာ့ နံနက္ ၄ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလးသာ ရွိေသးသည္။ ဒါေၾကာင္သူ အိပ္ယာမွ မထေသးပဲ ႏွပ္ေနလိုက္သည္။ အမ္ပီသရီး ပေလယာေလးကိုဖြင့္ နားက်ပ္ကို နားမွာတပ္ၿပီး နားေထာင္မိေတာ့ သီခ်င္းေလးက သူကို လြမ္းေအာင္ပိုလုပ္ေနၿပီလား။

စိုုင္းဆိုင္လ္ေမာ္ ရဲ႔ သီခ်င္းေလးက နားက်ပ္ေလးမွတဆင့္ သူနား.. ႏွလုံးသားထဲကို ေရာက္လို႔လာသည္။


ကုန္လြန္ခဲ႔တဲ႔ ရက္ေတြႏွေျမာမိတယ္
ကိုယ္႔အသဲေလးေတြ ေဆြးကာက်န္ခဲ့မယ္
ခ်စ္ေသာနန္းေရ သတိရေနတယ္
ခြဲသြားေတာ့မဲ့ အလြမ္းေပးသြားတဲ႔ နန္းရယ္….
…..


ဒီသင္းတန္းကို စတက္ဖို႔ ဘယ္သူက သူကို တိုက္တြန္းတာပါလိမ့္။ ေအာင္ေလး လား.. ဒါမွမဟုတ္ ..သူကိုယ္တိုင္ တက္ခ်င္လို႔ပဲလား။ ဘားပဲေျပာေျပာ သူအတြက္ေတာ့ သင္တန္းအပ္ၿပီးထား ေတာ့ တက္ရမွာပါပဲေလ။ ရန္ကုန္မွာ အဂၤလိပ္စကားေျပာ တက္ရတာ ကလညး္မလြယ္။ သူတို႔လို ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ သူေတြအတြက္ျဖစ္သည္။ တခ်ဳိ႔ သင္တန္းေတြက သူတို႔အတြက္ နိမ့္လြန္းေနသည္။ တခ်ိဳ႔သင္တန္းေတြက်ေတာ့ သူတို႔ နဲ႔လွမ္းလို႔မမွိ။ျမင့္လြန္းလွသည္။

သင္တန္းစဖြင့္တဲ႔ေနမွာ ေအာင္ေလးက ”ေဟ့ေရာင္ …ငါ အတန္းေရွက ေစာင့္ေနမယ္။ ၁၂ခြဲေလာက္ေရာက္လာခဲ့” ဟုေျပာကာ အိမ္မွထြက္သြားခဲ႔သည္။ ေအာင္ေလးက ၁၀ နာရီမွာ သင္တန္းတစ္ခုရွိလို ေစာထြက္သြားျခင္းပင္။

သူသင္တန္းရွိရာ အေဆာက္အဦး ေရွေရာက္ေတာ့့ ေအာင္ေလးကို မျမင္။ ဒီေကာင္ အခန္းထဲ၀င္သြားၿပီးထင္တယ္။ ဒါနဲ႔ သူလည္း အခန္းေမး ျပီးေတာ့ အေပၚထပ္
တက္လာခ႔ဲသည္။

သူအတန္းထဲေရာက္ေတာ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ။ ဆရာေတြေတာ့ မေရာက္ေသး။ သူ.. ေအာင္ေလးနားမွာသြားထုိင္ေနမိသည္။
”ေဟေရာင္ .. ေနာက္က်လွခ်ီလား”
”ေအး” ဟု သူတစ္လုံးသာ ေျပာႏို္င္သည္။ ေအာင္ေလးကို သူစကားမျပန္ႏိုင္ေသး ။ သူ႔ အၾကည္႔ေတြက တစ္ေနရာကေန မခြာႏိုင္ေသး။

ခဏေနေတာ့ တီခ်ယ္ေတြ ေရာက္လာသည္။ အားလုံးနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးၿပီး အတန္းသားတစ္ဦးခ်င္းစီ မိတ္ဆက္ခိုင္းသည္။ တီခ်ယ္က တစ္ေယာက္စီ နာမည္ေတြ ေမးၿပီးေတာ့ nick name ေပးသည္။ၿပီးေတာ့ အတန္းသား အားလုံးရဲ႔ နာမည္ေတြကို အလြတ္ မွတ္ခိုင္းသည္။ က်ေတာ့ nick name ကို တီခ်ယ္ေပးတာက သားျဖဴ တဲ့။ က်ေတာ့ နာမည္၏ ေနာက္ဆုံး စလုံး။ သူမ ရဲ႔ နာမည္းက နန္း…..။သူ႔့ ရဲ႔ ခ်စ္ေသာ နန္း..
အတန္းသားလုံး မိတ္ဆက္ၿပီးတဲ႔ အခါ တီခ်ယ္ လက္ခ်ာေပးသည္။ လက္ခ်ာ ၿပီးေတာ့ ၂ေယာက္တတြဲ စကားေျပာခိုင္းသည္။ ကံေကာင္းတာလား.. ကံဆိုးတာလားမသိ…သူႏွင့္ အတူစကားေျပာရတာ ကေတာ့ သူရဲ႔ နန္း….။ သူကစၿပီးေတာ့ ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။
”good evening နန္း………”
”good evening ကိုသားျဖဴ……..”
သူမႏွင့္ သူ စကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာျဖစ္ခဲ႔သည္။ ပထမဆုံးေန႔ ဆိုေတာ့ သူအေၾကာင္း ကိုယ္အေၾကာင္းေတြသာ အဓိက ေျပာျဖစ္သည္။

ေနာက္တေန႔မွာ သူသင္တန္း ေရာက္ေတာ့ သင္းတန္းစဖို႔ မိနစ္ ၂၀ေလာက္လိုေသးသည္။ သင္းတန္းေအာက္မွ သူတေယာက္ထဲ ရပ္ရင္း သူမအလာကို ေမ်ွာ္ေနမိသည္။ သူမလာေတာ့ ျပဳံးျပႏႈတ္ဆက္ရင္း ..
”ကိုသားျဖဴ .. ဘယ္သူကို ေမွ်ာ္ေနတာလဲဟင္”
”ေအာ္ ေအာင္ေလး ကို ေမွ်ာ္ေနတာဗ်” ဟု သူမလိမ္ခ်င္ပဲ လိမ္ေနမိသည္။ သူေမ်ွာ္ေနတာ သူမဆိုတာ နန္း..သိပါေလစ။

ဒီလိုနဲ႔ ရက္ေတြတျဖညး္ျဖညး္ကုန္းရင္း အတန္းသား အာလုံးဟာ ေမာင္ႏွမေတြလိုရင္းႏွီးလာၾကတယ္။ သူနဲ႔ နန္းရဲ႕ ရင္းႏွီးမႈကေတာ့ သိပ္မတိုးတက္ေသး။

ေနာက္တပတ္မွာ သူေကာ ၊ သယ္ရင္း ေအာင္ေလးေကာ သင္တန္းမတက္ျဖစ္ဖို႔ အေၾကာင္းဖန္လာသည္။ သူေရာဂါတက္ေနတာကို သိေတာ့ ေအာင္ေလးက နန္းထံစာေမးရင္း ဖုန္းဆက္ဖို႔ အၾကံေပးသည္။ သူမထံ အရင္က ဖုန္းဆက္ခ်င္ေပမဲ႔ သူဖုန္းမဆက္ရဲ။ ဘာကို လန္႔ေနတာလဲမသိ။ ဒာဲဒီေန႔က သူမထံ သူဖုန္းဆက္ျဖစ္လုိက္သည္။
”ဟယ္လို.. နန္းxx နဲ႔ စကားေျပာခ်င္လို႔ပါ”
”ဟုတ္. နန္းxx ပါ. ဘယ္သူလဲဟင္”
”က်ေတာ္ .. သားျဖဴပါ””ဟို တစ္ေန႔က သင္တန္းမွာ ဘာေတြ သင္လဲလို႔”
”ေအာ္… အဲဒီေန႔ကေတာင္ တီခ်ယ္ ဟီလာရီက ေမးေနေသးတယ္.. ကုိသားျဖဴတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ဘာလို႔မတက္တာလဲလို႔”
”ဟုတ္တယ္… က်ေတာ္လည္း အလုပ္နဲနဲ ရႈပ္သြားလို႔ဗ်… တီခ်ယ္ ဘာေတြသင္သြားလဲ.. က်ေတာ့ကို ျပန္္ရွင္းျပေပးလို႔ရမလား”
”သင္တန္းကို ေစာေစာ လာခဲ႔ေလ.. မွတ္မိသေလာက္ ၇ွင္းျပမယ္.”
”ေက်းဇူးပဲေနာ္…”လို႔ေျပာရင္း က်ေတာ္ဖုန္းခ်လိုက္မိတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ က်ေတာ္တို႔ အိမ္ေရွ့က ရထားလမ္းမွာ ရထားျဖတ္သြားတဲ႔ ခုန္းႏွဳန္းဟာ က်ေတာ့ ရင္ေလာက္ခုန္မယ္မထင္ဘူးဗ်ာ။။။။

--------------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------------------
က်ေတာ္ ဒီ၀တၳဳေလးကို မေရးတက္ ေရးတက္နဲ႔ ေရးထားတာ ၾကာလွပါၿပီ။ ဒီ၀တၳဳ ေလးကို ပို႔စ္ အျဖစ္ က်ေတာ့ ဘေလာ့ေလးမွာ တင္သင္။ မတင္သင့္ စဥ္းစားေနတာကလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာျပန္ပါေကာ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေတာ္ရဲ႔ အရင္းႏွီးဆုံး သယ္ရင္း ၂ေယာက္ဆီက feedback ေတြျပန္လာၿပီး ေကာင္းခ်ီး ေပး(ေဆာ္ပေလာ္တီးမွာ)ေၾကာက္လို႔ဗ်။ အခုေတာ့ တင္လိုက္ၿပီဗ်ာ......