ေနာက္ ငါးႏွစ္ႏွင့္ ရိုက္လႊတ္လိမ့္မယ္

ဟိုတစ္ေလာက မာမားဆီကို ဖုန္းဆက္ေတာ့ ဖုန္းခ်ခါနီး က်ေတာ္အျမဲေျပာေလ့ရွိတဲ့အတိုင္း က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္၊ ေဆးမွန္မွန္ေသာက္ဖို႔ မွာတယ္။ မာမားက ဘာျပန္ေျပာလဲဆိုေတာ့ သူေဆးလဲမွန္မွန္ေသာက္ပါတယ္။ က်န္းမာေရးလဲ ဂရုစိုက္ပါတယ္တဲ့။ ေျမးေတြ ခ်ီ၊ ေျမးေတြထိန္းပါ အုံးမယ္တဲ့ဗ်။

မာမားကသာ ေျမးေတြထိန္းမယ္ ဘာညာေျပာေနတာ သူသား က်ေတာ္မ်ိဳး မစြံတာ သူအသိသား။ ေနာက္ႏွစ္ဆို အသက္က ထိပ္စီးဂဏန္းေျပာင္းေတာ့မယ္ ဒါေတာင္ အခုထက္ထိ မစြံေသးေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဗ်။ က်ေတာ္ေျပာေျပာေနတဲ့ တရုတ္မကေလးကေကာလို႔ အတြင္းသိတစ္ခ်ိဳ႕က ေမးလာၾကရင္ က်ေတာ္ေမာင္ပုလု ေျဖႏိုင္တာကေတာ့ သူနဲ႔က်ေတာ္ အခုခ်ိန္ထိ သူငယ္ခ်င္းပါပဲ ခင္ဗ်ား လို႔သာ ေျဖႏိုင္ပါမယ္။ (လက္ေႏွးေၾကာင္း ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး ၀န္ခံလိုက္ပါတယ္)

အဲဒီေတာ့ လြတ္လပ္သူ ဘေလာဂါ ညီမေလးမ်ား စာရင္းသြင္း ကူညီႏိုင္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား…(စတာေနာ္ စိတ္ဆိုးရဘူး)။

ေနာင္ငါးႏွစ္တဲ့ မေတြးခ်င္ဘူး။ လုပ္ခ်င္တာေတြနဲ႔ လုပ္ရမဲ့ အရာေတြက တစ္ထပ္တည္း မက်တတ္ဘူးဗ်။ က်ေတာ္လုပ္ခ်င္တာ ေတြကေတာ့

၁။ ေဆာ့ဝဲလ္ စီဒီအေရာင္းဆိုင္ ဖြင့္ခ်င္တယ္…

၂။ Popular လို စာအုပ္ေတြ စာေရးကိရိယာေတြ ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ၾကီး ဖြင့္ခ်င္တယ္။ (ေနာက္ဆုံးမရေတာ့လဲ လွည္းတန္းက D-Mate လို ဆိုင္ေလာက္လည္း အိုေကတယ္)

၃။ Country style ဘီယာဆိုင္ေလး ဖြင့္ခ်င္တယ္။

ေနာက္ငါးႏွစ္ေနလို႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကေန မိုင္ ၆၀၊ ၃ဖာလုံေဝးတဲ့အရပ္ ေလာ္လီကားၾကီးေတြ ေအာက္မွာ ဆီဂ်ီးတေပေပ၊ ဗိုက္ပူပူ ကြမ္းတံေတြး တပ်စ္ပ်စ္နဲ႔ လူၾကီးကိုေတြ႕ရင္ ဘေလာ္ဂါ ပုလုေကြးလားလို႔ ေမးၾကည္႔ပါ ။ ဟုတ္ပါတယ္ဆုိၿပီး လဖက္ရည္လိုက္တုိက္လိမ့္မယ္ဗ်။။။။

လူပ်ိဳၾကီးပဲလား လို႔ ထပ္မေမးနဲ႔ .... ရိုက္လႊြတ္လိမ့္မယ္။

Complaint

က်ေတာ္ ဆိုဒ္ထဲမေရာက္ခင္ အရင္-ရုံးမွာတုံးက က်ေတာ့ဖုန္းေဘလ္ဟာ ၅၀မေက်ာ္ဘူးဗ်။

ဆိုဒ္ထဲေရာက္ေတာ့ supplier ေတြ sub-con ေတြ (တစ္ေယာက္ေသာသူနဲ႔ ေျပာတာေတြေကာေပါ့) နဲ႔ဆိုေတာ့ တစ္လလ ကို 140 နီးနီးက်တယ္ဗ်ာ။

ဒါနဲ႔ မျဖစ္ေသးပါဘူးဆိုပီ call back card ဝယ္သုံးတယ္။ outgoing call ကိုလည္း ေခြ်တာႏိုင္သေလာက္ ေခြ်တာလိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဖုန္းေဘလ္ ထြက္လာတဲ့အခါမွာ တစ္ရာေက်ာ္ကကို မဆင္းဘူး။ callback card ဖိုးကုန္တာပဲ အဖတ္တင္တယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့လက တမင္ကို သိသာေအာင္ ဖုန္းကုိ အထြက္ CALL နည္းႏိုင္သမွ်နည္းေအာင္ ဂရုစိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဖုန္းေဘလ္က ဒုံရင္း ၁၀၀ေက်ာ္က မဆင္းျပန္ဘူး။ စိတ္တိုလာတာနဲ႔ ဖုန္းလုိင္းရဲ႕ Customer service ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ငါဒီေလာက္မေျပာပဲ ဖုန္းေဘလ္ေတြ အရမ္းက်တယ္၊ ဘာညာ Complain တက္တယ္။ သူတို႔ကေျပာတာေတာ့ က်ေတာ္ယူထားတဲ့ Voice Mail ေၾကာင့္ ျဖစ္တာပါလို႔ေျပာတယ္။ အဲဒီ voice mail service က က်ေတာ္ တစ္စုံတစ္ခုေၾကာင့္ ဖုန္းမကိုင္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဖုန္းဝင္လာရင္ သူတို႔ voice mail ထဲမွာ သိမ္းထားတယ္တဲ့။ ၿပီးမွ နားေထာင္ခ်င္ရင္ ျပန္ဖြင့္နားေထာင္ေပါ့။ က်ေတာ္ ဒီဆားဗစ္ကို ယူသာ ယူထားတာ။ တစ္ခါမွ မသုံးျဖစ္ပါဘူး။ ဘယ္သူကမွလဲ voice mail မခ်န္ထားပါဘူး။ You have reached ဆိုတာနဲ႔ ဖုန္းကို ခ်လိုက္ၾကတာပဲ။ ဒါေပမဲ့ လူလည္ Singtel က အဲဒီလုိ စဝင္တာနဲ႔ ၁မိနစ္ျဖတ္သဗ်။

အဲဒီ ဆားဗစ္စ္အတြက္ တစ္လ ၅က်ပ္ေပးရသဗ်။ အဲဒါေၾကာင့္ က်ေတာ္ဖုန္းေဘလ္ က်တာပါတဲ့။ ဒါနဲ႔ က်ေတာ္ကလည္း က်ေတာ့ voice mail box ထဲကို ဝင္ရင္လည္း တစ္လကို အခု ၃၀မေက်ာ္ေလာက္ပါဘူး။ အခု ၃၀ဆိုရင္ေတာင္ တစ္မနစ္ ၁၅ျပားနဲ႔တြက္ရင္ နည္းနညး္ေလးပါလို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ သူတို႔ကေတာ့ ေဝလည္ေၾကာင္ပတ္နဲ႔ေလ။ ဒါနဲ႔က်ေတာ္လည္း တစ္လ ငါးက်ပ္ေပးရတဲ့ အဲ့ဒီ voice mail ၾကီးကိုျဖဳတ္ခိုင္းလိုက္တယ္။

ေဟာ ဒီလ ဖုန္းေဘလ္ထြက္လာေတာ့ ၇၀နီးပါးပဲက်ေတာ့တယ္။ ဘယ္လုိျဖစ္သြားတယ္မသိ။ အမွန္ဆို ဒီလ အထြက္ေကာ မ်ားတယ္။1818 ကဒ္နဲ႔ ျမန္မာျပည္ေခၚဖို႔သုံးတဲ့ M1 prepaid ကဒ္သုံးတဲ့ ဖုန္းအစုပ္ေလးက ေၾကာင္ေနတာနဲ႔ပဲ ဒီလုိင္းဖုန္းနဲ႔ ဒါရုိက္ေခၚတာေတာင္ ဒီလ ၇၀နီးပါပဲက်သဗ်။ တစ္ခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲ။

ဒါေၾကာင့္ တစ္ခါတေလလည္း ျငိမ္ခံမေနတာကေကာင္းတယ္။ ကြန္ပလိန္းေလး နည္းနည္းတက္ေပးႏိုင္မွ ေတာ္ကာက်မယ္ထင္ပါတယ္ဗ်ာ။

ျပန္လာခဲ့ပါ ....

က်ေတာ့ အနားမွာ မရွိတာ ဒီေန႔ဆို တစ္ပတ္ေက်ာ္လာခဲ့ၿပီေလ။ သူကေတာ့ ဟုိမွာေပ်ာ္ေနမွာေပါ့။ က်ေတာ္သာ သူမရွိလို႔ ရင္ထဲမွာ ဟာတာတာေလ။

က်ေတာ့္ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြဟာ သူနဲ႔ အတူစားေနက် ထမင္းဆိုင္ေလးကို ဦးတည္လာခဲ့မိတယ္။ က်ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲေပါ့။ ရင္ထဲမွာ ဘာလိုေနလဲ။ တစ္ခုခုေပါ့။

အရင္ကဆို သူနဲ႔ က်ေတာ္တူတူေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ ဒီလမ္းေလးေတြေလ။ မ်ားေသားအားျဖင့္ က်ေတာ္သူကို အမ္အာရ္တီမွာေစာင့္ေနတယ္။ ဖတ္ခ်င္တဲ့ စာအုပ္တစ္ခုခုကို ဖတ္ရင္းေပါ့။ အခုေတာ့ သူကိုေစာင့္စရာမလိုပဲ တစ္ကိုယ္ထဲ ေလွ်ာက္ေနမိတယ္။

လူရႈပ္ရႈပ္ food court ေတြကိုေက်ာ္လာရင္ မီးပိြဳင္ေလးနားက လူကူးမ်ဥ္းက်ားကေန လမ္းကေလးကို ျဖတ္လိုက္တာနဲ႔ ကုကၠိဳလ္ပင္ရိပ္ေတြေအာက္က သူနဲ႔ က်ေတာ္ စားေနက်ေနရာေလးကို ေရာက္မယ္။ ဆိုင္ေလးကို က်ေတာ္ေရာသူေရာ ႏွစ္သက္မိတာက လူမရႈပ္တာက တစ္ေၾကာင္း ၿပီးေတာ့ ထိုင္စရာထုိင္ခုံေလးေတြဟာ ျမန္မာျပည္က ထိုင္ခုံေလးေတြလို ျဖစ္ေနတာကတစ္ေၾကာင္းေပါ့။ ဆိုင္ေရွ႕ဘက္က ေထာင့္က်က်ေနရာေလ ဟာ သူရယ္ က်ေတာ္ရယ္ ထုိင္ေနက်ေနရာေလးေလ။

ဆိုင္ထဲမွာ တရုတ္၊ျမန္မာ၊ မေလး စားစရာေတြရွိေပမဲ့ က်ေတာ္တို႔စားေနက်ကေတာ့ ျမန္မာဆိုင္ေလးေပါ့။ သေဘာေကာင္းတဲ့ အစ္ကိုၾကီးထည္႔ေပးေလ့ရွိတဲ့ ထမင္းနဲ႔ ဟင္းကိုယူ ထိုင္ေနက်ေနရာေလးမွထိုင္ကာ သူရယ္က်ေတာ္ရယ္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ကာ စားတယ္။ သူက ဟင္းတစ္ခ်ိဳ႕ကို က်ေတာ္ကို ထည္႔ေပး က်ေတာ္ကလည္း ဟင္းေတြ ျပန္ထည္႔ေပးရင္း ႏွစ္ေယာက္သား စကားတေျပာေျပာ စားေလရွိတယ္။ တစ္ခါတေလ က်ေတာ္စားေနတဲ့ ဒီျမန္မာဆုိင္ေလးက ဟင္းေတြ အေၾကာင္းလည္း ပါတာေပါ့။ ဟင္းခ်က္ထားတဲ့ လက္ရာဟာ ဆိုင္ထမင္းဟင္း ပုံစံမေပါက္ပဲ အိမ္ဟင္း အိမ္ထမင္းဟင္း ပုံစံေလးဆိုေတာ့ အေမ့လက္ရာ အလြမ္းေျပေလ။ “အသီးအရြက္ ဟင္းနည္းတယ္ေနာ္”လို႔ က်ေတာ္က ေျပာရင္ သူက ”ဟုတ္တယ္ .. အသီးအရြက္ဟင္း ဒီထက္ပိုမ်ားရင္ေကာင္းမယ္” လို႔ သူကျပန္ေျပာေလ့ရွိတယ္။

ဒီဆိုင္ေလးရဲ႕ ေရွ႕ထိုင္ေနက်ထိုင္ခုံေလးမွာ သူက သူအိမ္က မိသားစုအေၾကာင္း ေဆြမ်ိဳးေတြအေၾကာင္းကို ေအးေအးေဆးေဆးေျပာကာ ရင္ဖြင္ေလ့ရွိသလို က်ေတာ္ကလည္း က်ေတာ့္ အလုပ္အကိုင္ အေၾကာင္းကို ေျပာဆုိ ျငင္းခုန္ေလ့ရွိတယ္။ တစ္ခါတေလ အဲဒီျမန္မာဆိုင္ေလးက ခ်က္တဲ့ အုန္းႏို႔ေခါက္ဆြဲကို လူမ်ိဳးျခားေတြ စားကာ အားေပးေနေတာ့ က်ေတာ္က ”သူတို႔ေတြ ေသြးတက္ေနလို႔ ဟုတ္ေပ့ျဖစ္ေနဦးမယ္“ လုိ႔ေျပာပီး ရီေနခဲ့မိတယ္ဗ်ာ...

အခုေတာ့ သူမပါပဲက်ေတာ္ တစ္ေယာက္ထဲ ေငါင္းစင္းစင္းေနနဲ႔ ထမင္းစားေနမိတယ္ေလ။ စားပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲပဲ “ေအာင္ ျမန္မာ ထမင္းဆိုင္ blk 431 .#01-296 clementi ave 3”ကေန တစ္ကိုယ္ထဲ ထြက္ခြါေနမိလာေတာ့တယ္။ က်ေတာ္ စိတ္ထဲေျပာေနမိတာကေတာ့ အျမန္ျပန္လာခဲ့ပါ ေတာ့ဗ်ာ........

ခပ္ထုံထုံ ခပ္အအ ခပ္နနေကာင္

က်ေတာ္ အရိုးသားဆုံးေျပာရရင္ မလိမ္တတ္ဘူး။ သူတစ္ပါးကို လိမ္ရင္လဲ အလိမ္ေပၚတာမ်ားတယ္။ အဲ က်ေတာ္ထက္ အ တဲ့ သူကိုေတာ့ လိမ္လို႔ရမွာေပါ့ဗ်ာ။

ငယ္ငယ္တုန္းက အိမ္မွာ ငါးပိေၾကာ္ေတြ ဘာေတြေၾကာ္ရင္ က်ေတာ္က ခိုးစားေနက်။ က်ေတာ္တို႔ အိမ္မွာက ငါးနီတူေျခာက္ေလးေတြကို ငရုတ္သီးေလးနဲ႔ မၾကာမၾကာေၾကာ္စားေလ့ ရွိတယ္။ အဲဒီလုိေၾကာ္ပီဆို က်ေတာ္လူၾကီးေတြ အလစ္မွာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲဝင္ ခုိးစားေနက်။ တစ္ခါေပါ့ က်ေတာ္ခိုးစားတာ အိုးအဖုံးက ျပဳတ္က်ပီး ဂလုံဂလြမ္ျမည္ပါေရာ။ ဒါနဲ႔ အသာေလးပုံးေနတာေပါ့။ လူၾကီးေတြ မသိေလာက္ဖူးဆိုမွ အိမ္ေရွ႕ထြက္တယ္။ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ မာမီက သားၾကီး ငါးပိေၾကာ္ ခိုးစားတယ္မဟုတ္လားလို႔ ေမးတယ္ဗ်။ က်ေတာ္က သားသားမစားပါဘူး လို႔ လိမ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ ပါးစပ္မွာ အကြက္လိုက္ၾကီး အဆီေတြ ဝင္းေနတာကို မားမားတို႔မသိပဲေနမလားဗ်။ အဲဒီေလာက္ အလိမ္ေတာ္တာ။

တစ္ခါလဲ စလုံးမွာ ငါးေၾကာ္ခိုးစားပါတယ္ အိမ္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိတုန္းေပါ့။ အဲဒီ ငါးေၾကာ္ခိုးစားမႈဟာ အြန္လုိင္းေပၚေတာင္ ေရာက္သဗ် ။ လိမ္တက္တာေျပာတာပါ။

ရုိးသားမႈနဲ႔ အတူ ပြင့္လင္းမႈကလဲ ပါလာၿမဲပါ။ ဒီစာကို ေရးတာက က်ေတာ္ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မေျပာတဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ေပါ့။ က်ေတာ္ကေတာ့ က်ေတာ့္အရွိအတိုင္း အေတာ္မ်ားမ်ားကို အပြင့္လင္းဆုံးေျပာတတ္တယ္။ သူက်ေတာ့္ကို ေျပာသင့္တာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႔ ညီေရ ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ ဒါေၾကာင့္ အဲဒါကို လွဴမယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ....

က်ေတာ္က အရွိကို အရွိတုိင္း ရိုးရုိးသားသားေျပာတတ္ ေတြးတက္ လုပ္ကိုင္တတ္ေတာ့ က်ေတာ္သယ္ရင္းက မွတ္ခ်က္ခ်ပါတယ္ ။ မင္းက “အ” ရုံတင္မကဘူး။ တုံးပါတုံးတာတဲ့ဗ်။ ေျပာခ်င္လဲ ေျပာပါေစ။ က်ေတာ္ကေတာ့ အားလုံးအေပၚမွာ အရင္အတုိင္း ဆက္ဆံရင္း ”ခပ္ထုံထုံ ခပ္အအ ခပ္နန ေကာင္” အျဖစ္ေနသြားမွာပါေလ။

photo: rebekccahkim .file.wordpress.com

ေျခလွမ္း တစ္လွမ္း ...စတင္ျခင္း

အဲဒီ Virtual World ထဲကုိ ဝင္ၾကည္႔ရင္ ေကာင္းမလား၊ မေကာင္းဘူးလား။ လုပ္သင့္သလား မလုပ္သင့္ဘူး။ စဥ္းစာေနတဲ့ ရက္ေတြ လေတြ ေတာ္ေတာ္ၾကာေပါ့။ သူနာမည္နဲ႔ လိပ္စာကို သိေနတာကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ သုံးႏွစ္ေလာက္ကတည္းက။

က်ေတာ့္ကို ခင္လို႔ invite လုပ္ထားတဲ့ အစ္ကိုၾကီးေတြ သယ္ရင္းေတြ မနည္းဘူးဆိုတာ အခု အေကာင့္ဖြင့္လုိက္မွ သိရတယ္။ အရင္ကေတာ့ က်ေတာ့ ဂ်ီေမးထဲကို ဟုိသယ္ရင္းကပို႔ ဒီသယ္ရင္းကပို႔တဲ့ စာလႊာေလးေတြ ေရာက္လာေပမဲ့ မသိသလိုေနေနခဲ့တယ္။

ဟုိတစ္ပတ္ကမွ ျမန္မာျပည္က ညီငယ္တစ္ေယာက္က အဲ့ဒီမွာ အေကာင့္မရွိဘူးလားလို႔ ေမးတယ္။ က်ေတာ္က မရွိဘူးလို႔ ေျဖေတာ့ ဟာ ေတာ္ေတာ္ ေခတ္ေနာက္က်တာပဲ ဘာညာနဲ႔ အေျပာခံလုိက္ရတယ္။ အင္း အဲဒီအေကာင့္ မရွိတာနဲ႔ ေခတ္ေနာက္က်တယ္ ဘာညာ အေျပာခံရတာေတာ့ ဟုတ္ေသးဘူးထင္တယ္ေနာ္။

ၿပီးေတာ့ အိမ္ကႏွစ္ေကာင္ အားေနရင္ လယ္စိုက္ရတာနဲ႔ ဘာေမြးညာေမြးလုပ္ရတာနဲ႔ ေျပာေနၾကတာ။ ကိုယ္က မသိသလိုေနေပမဲ့ ၾကာလာေတာ့ ဘာလဲ ညာလဲေတာ့နည္းနည္း သိခ်င္လာတယ္။ ကဲ ဒါနဲ႔ပဲ မထူးေတာ့ပါဘူး။ ဒီေန႔ ေနလည္ ခန အားေနတုန္း အေကာင့္ဖြင့္လုိက္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့ လယ္မစိုက္ဘူး။ ဘာမလုပ္ဘူးလို႔ေတာ့ စိတ္ကူးထားတာပါပဲ။

အေကာင့္ဖြင့္ဖို႔ တစ္ေယာက္ေသာသူက သေဘာမတူခ်င္ဘူး။ က်ေတာ္ ေလွ်ာက္ကဲေနမွာ စိုးလို႔နဲ႔တူပါတယ္။ အခု အေကာင့္ဖြင့္ေနတုန္း သူကို သတိရေနမိတယ္။ သူ ခြင့္ျပဳမွာပါေလ..(ခြင့္ျပဳေနာ္.. ခြင့္မျပဳလဲ ဖြင့္ၿပီးသြားပီ)။Virtual World ထဲကိုေတာ့ ေျခလွမ္း တစ္လွမ္း စတင္မိေနၿပီ .....။။။။

P for Puluque…ပ for ပုလုေကြး

P for Puluque…

1. What is your name : Puluque (ေမြးတုန္းက ၁၂ ေပါင္ေက်ာ္သူမို..)

2. A four Letter Word : Push (အလုပ္ေတြ မၿပီးလုိ႔ sub con: ေတြကို တစ္ခ်ိန္လုံး push လုပ္ခိုင္းေနတာ )

3. A boy's Name : PiPi Tom (ၾကည့္ရနည္းလား)

4. A girl's Name : Pa Pa Wa Ti (ခုႏွစ္ေဆာင္တိုက္ခန္း မီးမထြန္းပဲလင္းတယ္ဆိုလို႕ PUB တစ္ခု သက္သာေအာင္လို႕)

5. An occupation : Plumber (ပိုက္ျပင္ဆရာ.. ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ မတတ္ေပမဲ့ ဆရာၾကီးေလသံနဲ႔ အလုပ္သမားေတြကို ခိုင္းေနတဲ့ က်ေတာ္္…)

6. A color : Purple (အခုတေလ အဲဒီအေရာင္နဲ႔ အကၤ်ီေတြကို အရမ္းၾကိဳက္ေနေပမဲ့ အသားမဲတဲ့ က်ေတာ္ မဝတ္ရဲဘူးဗ်)

7. Something you'll wear : Pants (မဝတ္လုိ႔ မျဖစ္ဘူးေလ…ပုဆိုးက အိမ္မွာေတာ့ တစ္ခါတေလ ဝတ္တယ္)

8. A food : Papaya Salad ( ဗမာလုိပဲ ပဲမႈန႔္နဲ႔ သုပ္သုပ္၊ ရခိုင္လုိပဲ ပုဇြန္ငါးပိနဲ႔ သုပ္သုပ္၊ ယိုးဒယားလိုပဲ သုပ္သုပ္ ၾကိဳက္ပါတယ္)

9. Something found in the bathroom : Push button ( ကိစၥၿပီးရင္ အဲဒီခလုပ္ေလးကို ႏွိပ္ေနက်ေလ)

10. A place : Peninsula ( အပတ္တိုင္း ေရာက္ေနက်ေပါ့…)

11. A reason for being late : Please wake up (ထမယ္ၾကံလိုက္ ျပန္အိပ္လိုက္နဲ႕)

12. Something you'd shout : PA PA! Help me! (စိတ္ညစ္လာရင္ ေအာ္ပစ္မယ္)

13. A movie title : P---(ဇာတ္ကားေတြအမ်ားၾကီး သိတယ္ဟုတ္)

14. Something you drink : Pepsi (ေရႊျပည္ၾကီးမွာ မရတာ ၾကာျပီေလ)

15. A musical group : Pink Floyd (ဂ်ဴးခဏခဏ ေရးေနလုိ႕ တစ္ခါမွေတာ့ နားမေထာင္ဖူးဘူး)

16. An animal : People (မ်ိဳးႏြယ္တူတယ္ေလ)

17. A street name : Pine Road (ထင္းရွဴးနံ႕ေလးေတြ ေမႊးလို႕)

18. A type of car : Pajero (အိမ္မွာ ေစ်းသြားရင္ စီးတာေပါ့)

19. The title of a song : Power of love (အရမ္းအားျပင္းတယ္ေျပာၾကတာပဲ)

20. A verb : Pay me more (နည္းနည္းေလးနဲ႕ေတာ့ မရဘူးေနာ္)

***********
ပ for ပုလုေကြး

1. What is your name : ပုလုေကြး

2. A four Letter Word : ပိန္ပိန္ပါးပါး

3. A boy's Name : ေပါသြပ္ (သမိန္ေပါသြပ္)

4. A girl's Name : ျပာကလပ္စိန္

5. An occupation : ပလာတာသည္

6. A color : ျပာတာတာ

7. Something you'll wear : ပိတ္အက်ၤ ီ

8. A food : ပိန္းဥ

9. Something found in the bathroom : ပီပါ (ေရထည့္ဖုိ႕ပါ)

10. A place : ပ်ဥ္းမနား (မမဆီကို အလည္သြားမလားလို႕)

11. A reason for being late : ပ်င္းၾကီးလို႕ (အိပ္ေနတာေလ)

12. Something you'd shout : ပါပါးေရ ကယ္ပါ…

13. A movie title : ပုဂံမွာသာတဲ့လ (ေမသန္းႏုကို ရူးေရာ)

14. Something you drink : ပဲႏို႕

15. A musical group : ပဲခူးျမိဳ႕မတီး၀ိုင္း (ရွိမရွိမသိ ရမ္းတုတ္လုိက္တာ)

16. An animal : ပလာတူး

17. A street name : ျပည္ေတာ္သာလမ္း (ခ်ိဳင့္ေတြခ်ည္းေလ)

18. A type of car : ပါဂ်ရိုေပါ့ (အၾကမ္းစီးဖုိ႕ပါ)

19. The title of a song : ပ်ိဳ႕ဆုေတာင္း (ဆရာတင္ေရးတဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေပါ့)

20. A verb : ပိတ္သည္ (တံခါးပိတ္ထားမွ ဒါေတာင္ အတင္းလာေနၾကေသးတယ္..)

မမတန္ခူး တဂ္တဲ့ပို႔စ္ေလးပါ။ က်ေတာ့ကို တစ္ခါမွ မတဂ္ဖူးဘူးလုိ႔ မမကေျပာေပမဲ့ က်ေတာ္ မွတ္မိေနတာကေတာ့ ဒါဟာ ဒုတိယ အၾကီမ္ တဂ္တာပါ။ ဝိုင္းကူးကာ ေခါင္းေျခာက္ခံ စဥ္းစားေပးတဲ့ တစ္ရြာကို အပိုင္းစား ကိုဝိုင္တီယူ အဲေလ ကိုရြာသားေလး (htu) ကို သိုင္းခရု သိုင္းလိပ္ သိုင္းပုရြက္ဆိပ္ပါဗ်ာ။

ေတာကစား ထြက္ျခင္း

အမတ္ၾကီးမ်ား

ဖလား။။။။

ငါ ျခေသၤ့ျပည္႔သခင္ ျခေသၤ့ဗရင္ၾကီး ေတာေကာင္ရွားတဲ့ ကြ်န္းစုတ္မဟာ ကေန ၾကီးၾကယ္ျမင့္ျမတ္ ကြ်န္းၾကီးမဟာ ျပည္ျမန္မာသို႔ ေတာေကာင္ရွာထြက္ ေတာကစားထြက္ေတာ္ မူမယ္ အမတ္ၾကီးမ်ား။။။။

ေကာင္းျမတ္လွေၾကာင္းပါ ဖလား။ ကိုယ္ေတာ္ျခေသၤ့ စလုံးမွာေန စလုံးေရေသာက္တာ (၁၀)လၾကာေတာ့ ေတာကစားမထြက္ ေတာေကာင္ငတ္ေတာ္ မူေလမေပါ့ ဖလား။

ေအး.. မွန္လွတယ္ အမတ္တို႔…။

ေတာကစားထြက္ ေတာေကာင္ေတြဖမ္း ဖို႔ ဘယ္လိုမ်ား စီစဥ္ထားေတာ္မူပါသလဲ ဖလား။

ေဟ….ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္ စလုံးစံခ်ိန္ စေနေန႔ ခြန္ႏွစ္နာရီခြဲတိတိ စစ္အဲ မဟာ ယာဥ္ေတာ္သာနဲ႔ ထြက္ေတာ္မူမယ္ အမတ္ၾကီးမ်ား. ေရႊေရာင္ဝင္းပ ေအးျမလွတဲ့ ေရႊျပည္ကို ဆိုက္ေရာက္တဲ့ ငါကိုယ္ေတာ္ကို ဒဂုန္တိုင္းသား ေတာေကာင္မ်ားက စီးၾကိဳမယ္ကြဲ႕။ အဲဒီေနာက္ ငါကိုယ္ေတာ္ အနားေတာ္ ေထာက္ရင္း အခ်ိဳေတြသကာေလာင္း ခ်ဳိသာလွတဲ့ စံရိပ္ၿငိမ္မွာ ဒဂုန္တိုင္းသား ေတာေကာင္သားနဲ႔ ေတာကစားေတာ္မူမယ္ကြဲ႕။ သူႏိုင္ ငါႏိုင္အၿပိဳင္ၾကဲ အႏိုင္ႏြဲကာ ဒဂုန္တိုင္းမွာ သုံးရက္ၾကာေနၿပီးရင္ သကာလ ငါ့ေမြးရက္ေျမမွာ အေျခစုရေအာင္ ၾကြခ်ီမယ္ေမာင္မင္းတို႔။

ဖခည္းေတာ္ မယ္ေတာ္တို႔နဲ႔ ေမြးရပ္ေျမမွာ ငါးရက္ တစ္ပတ္ ေပ်ာ္ရႊင္ၿပီး သကာလ အထက္ျပည္ အထက္အရပ္ ေရႊမန္းရိပ္ခိုကာ ရွမ္းျပည္က လမ္းမွား လမ္းသလားလာတဲ့ ရွမး္ေတာေကာင္ေတြ ရွာေဖြပစ္ခတ္ စားေသာက္ေတာ္ မူမယ္ကြဲ႕..။

ရွမ္းစာမက္တဲ့ ငါကိုယ္ေတာ္အတြက္ ရွမ္းစာစားရင္း စစ္ကိုင္း၊ မင္းကြန္း၊ အင္းဝနဲ႔ ေမၿမိဳ႕မက်န္ အေျခဆန္႔လို႔ ေတာခရီးႏွင္မဟဲ့။ အထက္ျပည္တေၾကာ စုံဆန္ ေမ်ာရင္း ဆယ္ရက္ၾကာ အပန္းေျဖ အလြမ္းေတြေဝၿပီးရင္ ေမြးရပ္ေျမ ခဏျပန္ ေအာင္ပြဲၾကီး ခံမဟဲ့။

အခါအခြင့္သင့္ မငံ့လင့္ရေအာင္ ေမြးရပ္ေျမမွာလည္း ေတာေကာင္ရွာဦးမဟဲ့။ ေမြးရပ္ေျမမွာ ငါ့အၾကိဳက္ေတာေကာင္ ရွာမေတြ႕ခဲ့ရင္ စုန္ခ်ည္ ဆန္ခ်ည္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေတာ္ ဆီကူးမယ္ကြဲ႕။ ကဲကဲ ဒါေတြကေတာ့ အၾကမ္းဖ်ဥ္း အစီအစဥ္ေတြပဲ ေမာင္မင္းတို႔ရဲ႕။

ဖုံးေတာ္ ၾကီးလွ အရွင္မ်တ္ဖလား။ တန္ခိုးၾကီးတဲ့ ---ဘုရားဆီ အဖူးေမွ်ာ္ ထြက္ရင္း ေတာကစား မထြက္ေပေတာ့ဘူးလား ဘုရား။

ေဟ..ေဟ.. ဒါက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ တျမန္ႏွစ္ကာေလကြဲ႕။ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ အသစ္အသစ္ ေတြနဲ႔ ေတာကစား ထြက္မဟဲ့။

ေတာေကာင္ရွာထြက္ ေတာကစားထြက္ဖို႔ လက္နက္လူသူ ျပည္႔စုံၿပီလား ဖလား ။

ေအးကြဲ႕ လက္နက္ေတြကေတာ့ esprit, g2000, top man, levis, puma မက်န္ နစ္ကီ အစုံဝယ္လို႔ ေတာေကာင္ဖမ္းမဟဲ့ အမတ္တို႔ ။ လက္စြဲေတာ္ အိုင္ဖုန္း ဟန္တစ္လုံးနဲ႔ အသျပာ ႏွစ္ရာကပ္ နစ္ကီ ဖိနပ္ကို စီးရငး္္နဲ႔ ေတာကစားထြက္ေတာ္ မူမယ္ေမာင္မင္းမ်ား…။

သင့္ျမတ္လွေၾကာင္းပါ ဖလားးးးးးးးးး။ သင့္ျမတ္လွေၾကာင္းပါ ဖလားးးးးးးးးး။

(photo..blog.summacentral.com)