အိမ္သာေရ ျပန္ေသာက္တဲ့ ႏိုင္ငံလား???

“ခင္ဗ်ား အခု စကၤာပူမွာ ေနေနတာလား။ ခင္ဗ်ား ေသာက္ေနတဲ့ေရ၊ သုံးေနတဲ့ေရေတြဟာ အိမ္သာေရေတြလား (သို႔) စြန္ပစ္ေရ (sewage) ေတြကို သန္႔စင္ (treatment) လုပ္ထားတဲ့ေရေတြလား” အဲဒီလို တစ္ေယာက္ေယာက္က ေမးလာရင္ဘယ္လို ေျဖမလဲ။

စလုံးမွာ ေရရွားတယ္ဆိုတာ (ေရ အရင္းအျမစ္ရွားတာပါ..ပုိက္ပိုက္တတ္ႏိုင္ရင္ ၾကိဳက္သေလာက္သုံးလုိ႔ရတယ္ေနာ္ ..) အားလုံးသိၾကပါတယ္။ ေရအမ်ားစုကို မေလးရွားကေန ဝယ္ရပါတယ္။ မေလးရွားနဲ႔ ၂၀၁၁ အထိ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ထားပါတယ္။

စကၤာပူမွာ ေရရႏိုင္တဲ့ အရင္းအျမစ္ၾကီးေလးခု ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ (1) local Catchments (2) Johor Water (3) Desalted Water (4) NEWater တို႔ပါပဲ။ အဲဒီထဲက ထူျခားတဲ့ NEWater အေၾကာင္းေျပာခ်င္ပါတယ္။ NEWater ဆိုတာကေတာ့ စြန္႔ပစ္ေရ ကိုျပန္သန္႔စင္ထားတဲ့ ေရပါ။ အဲဒီလို စြန္႔ပစ္ေရေတြကို ျပန္သန္႔စင္ထားတဲ့ေရကို ကမာၻမွာ စကၤာပူက စတင္သတ္မွတ္ ေခၚတာကေတာ့ NEWater လို႔ေခၚပါတယ္။

စကၤာပူ ေရအရင္းအျမစ္ၾကီးေလးခု

စြန္႔ပစ္ေရ ေတြကို သန္႔စင္တဲ့ စက္ရုံေလးရုံ အခုေလာေလာဆယ္ စကၤာပူလည္ပတ္ ေနပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ Bedok, Kranji, Ulu Pandan and Seletar Water Reclamation Plants တို႔ပါပဲ။ ၂၀၀၈ ဧၿပီလမွ စတင္တည္ေဆာက္တဲ့ Changi Water Reclamation Plant ဟာ လုံးဝ ပီးစီးသြားရင္ အၾကီးဆုံးျဖစ္လာမွာ ျဖစ္ပီး အဲဒီစက္ရုံကေန တစ္ေန႔ကို ေရဂါလံ ၅၀မီလီယံ ဂါလံ ျဖန္႔ျဖဴးေပးႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

စြန္႔ပစ္ေရကို သန္႔စင္တဲ့နည္းကေတာ့ အၾကမ္းဖ်င္းေျပာရရင္ စြန္ပစ္ေရေတြကို tanks ၾကီးေတြန႔ဲ စုုပါတယ္။ အဲဒီစုထားတဲ့ ေရဆိုးေတြကုိ ဖစ္တာေတြနဲ႔ စစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိစစ္ထုတ္လုိက္တဲ့ အခါမွာ အညစ္အေၾကးေတြနဲ႔ ေရဟာ ကြဲျပားသြားပါတယ္။ အညစ္အေၾကးေတြကို သတ္သတ္ tank ေတြနဲ႔ စုပါတယ္။ ဖစ္တာကို ျဖတ္သြားတဲ့ေရေတြကို RO နညး္နဲ႔ထပ္မံသန္႔စင္ပါတယ္။

အဲဒီလို နည္းအဆင့္ဆင့္နဲ႔ သန္႔စင္လိုက္တဲ့ အခါ ေရဟာ လုံးဝနီးပါး သန္႔စင္လိုက္တဲ့ ေရကို ရရွိပါတယ္။ ဖစ္တာကို ျဖတ္မသြားတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကို tank ေတြနဲ႔ စုထား။ digester ေတြမွာသိုေလွာင္ကာ ဓါတ္ေငြ႕ ထုတ္ပါတယ္။ ရရွိလာတဲ့ ဓါတ္ေငြကိုေတာ့ plant က စက္ေတြလည္ပတ္ဖို႔ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားထုတ္ယူဖို႔ သုံးပါတယ္။

ေနာက္ဆုံး ဘာမွသုံးမရေတာ့တဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကုိ အပင္ေတြ စိုက္ပ်ိဳးဖို႔ ေျမၿသဇာအေနနဲ႔ သုံးပါတယ္။ ဒါကေတာ့ sewage water ေတြကို သန္႔စင္တဲ့ နည္းလမ္းအၾကမ္းဖ်င္းပါ။

Water Reclamation Plant တစ္ခု၏ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခ်ိဳ႕

အဲဒီလုိ စြန္႔ပစ္ေရကို ျပန္သန္႔စင္လို႔ ရလာတဲ့ေရ အမ်ားစုကို စက္မႈလုပ္ငန္းေတြမွာ သုံးးပါတယ္။ ေသာက္သုံးေရအျဖစ္မသုံးဘူးလား ဆိုေတာ့ ဟုတ္ကဲ……..သုံးပါတယ္။ ေသာက္ပါတယ္။ ဟိဟိ။

စြန္႕ပစ္ေရေတြကို RO နည္းနဲ႔ သန္႔စင္လုိက္တဲ့ အခါမွာ ေရမွာေပ်ာ္ဝင္ေနတဲ့ Mineral အက်ိဳးျပဳ ဓါတ္သတၱဳေတြ အကုန္လုံးနီးပါးဟာ ဖယ္ရွားခံလိုက္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စြန္႔ပစ္ေရကို သန္႔စင္လို႔ ရရွိတဲ့ ေရ (NEWater) ကို သဘာဝေရေတြနဲ႔ ေရာပီး သုံးပါတယ္။ အဲဒါကိုေတာ့ အခုက်ေတာ္ေသာက္ေန သုံးေနတဲ့ေရ pub ေရ (portable water) လို႔ေခၚပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပမာဏလဲ ဆိုေတာ့ အခု က်ေတာ္တို႔ ေသာက္ေန၊ သုံးစြဲေနတဲ့ ေရရဲ႕ ၁ရာခိုင္ႏွဳန္းပါ။ ေနာက္ပိုင္းဆုိ ၂.၅ ရာခိုင္ႏွဳန္း အထိတိုးဖို႔ရွိပါတယ္။

အဲဒီအိမ္သာေရလို႔ အလြယ္ေခၚတဲ့ စြန္႔ပစ္ေရကေန သန္႔စင္လို႔ ရရွိတဲ့ ေရဟာ လုံးဝ ေရသန္႔နီးပါသန္႔စင္ပါတယ္။ ဒါဆို က်ေတာ္တို႔ စြန္႔ပစ္ေရကို ဘာလို႔ ဒါရိုက္မေသာက္တာလဲ။ ဟုတ္ကဲ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လူေတြ စိတ္ထဲမွာ အိမ္သာေရကို ျပန္ေသာက္တယ္၊ သုံးတယ္လို႔ စြဲသြားမွာဆိုးတာက တစ္ခ်က္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က အက်ိဳးျပဳ ဓါတ္သတၱဳေတြ (mineral) ေတြ မပါေတာ့တာေၾကာင့္ပါ။

“ခင္ဗ်ား အခု စကၤာပူမွာေနေနတာလား။ ခင္ဗ်ား ေသာက္ေနတဲ့ေရ၊ သုံးေနတဲ့ေရေတြဟာ အိမ္သာေရေတြလား (သို႔) စြန္ပစ္ေရ (sewage) ေတြကို သန္႔စင္(treatment) လုပ္ထားတဲ့ေရေတြလား” ကဲ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေမးလာရင္ဘယ္လို ေျဖမလဲ။
“ဟုတ္ကဲ ေသာက္လဲေသာက္ပါတယ္..မေသာက္လဲ မေသာက္ပါဘူးေပါ့..” တရားဝင္ေၾကျငာထားတာကေတာ့ ၂.၅ ရာခုိင္ႏွဳန္းပဲ။ ဒီထက္ ဘယ္ေလာက္ပိုတယ္ မပိုတယ္ဆိုတာကေတာ့ ပုလုေကြးလဲ မသိ။
“ကဲ ေရးရတာ ပင္ပန္းတယ္ဗ်ာ အိမ္သာေရ(စြန္႔ပစ္ေရ) ေတြကို သန္႔စင္ထားတဲ့ေရေတြ ေရာထားတဲ့ေရ တစ္ခြက္ေလာက္ ေသာက္လိုက္အုံးမယ္ဗ်ာ… ဂလု ဂလု ဂြတ္”

(ဒီစာဖတ္ပီးလို႔ စကၤာပူမွာေနပီး ေရေသာက္ရတာ စိတ္ညစ္သြားရင္ ပုလုေကြးနဲ႔ မဆိုင္ စာဖတ္သူနဲ႔သာ သက္ဆိုင္ပါေၾကာင္း)

Ref: www.pub.gov.sg
www.wikipedia.com
(all photos are captured from the pub website)

အလကၤာႀကီးကို ဘယ္လိုမ်က္ႏွာျပမလဲ

ပုလုေကြး ငယ္ငယ္က ဇာတ္ေတြၾကည္႔ရတာ ေတာ္ေတာ္ ဝါသနာပါပါတယ္။ အေဒၚအငယ္ အပ်ိဳၾကီးနဲ႔ အတူတူ ပုလုေကြးတို႔ ေမာင္ႏွမ ၾကည္႔ျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။ ဇာတ္ထဲမွာဆို အမ်ားဆုံးၾကည္႔ျဖစ္တာက သစၥာေမတၱာ ေရႊမန္းသဘင္ ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္က နာမည္ၾကီး မႏၱေလးသိန္းေဇာ္၊ မိုးဝင္းတို႔ကို လဲၾကည္႔ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မၾကိဳက္ဘူးဗ်။ သိန္းေဇာ္ဆို ကတာက ႏြဲ႔လြန္းတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ မိုးဝင္း၊ မိုးမင္း တို႔ကို ေတာ့လုံးဝ ခံစားလို႔မရတာပါ။ ပန္တ်ာၾကည္လင္ေတာ့ ၾကိဳက္ပါတယ္။

ပုလုေကြးတို႔ ပဲခူးဘုရားပြဲဆိုတာကလည္း သၾကၤန္မတိုင္ခင္ နဲ႔ သၾကၤန္တြင္းမွာ ျခိမ့္ျခိမ့္သဲက်င္းပတာကလား။ ပဲခူးဘုရားပြဲက တျခားေသာဘုရားပြဲေတြနဲ႔ မတူဘူးခင္ဗ်ာ။ သူက တစ္ႏိုင္ငံလုံးက နာမည္ၾကီးဇာတ္ေတြ ၅ ၊ ၆ ၊ ၇ ခုေလာက္ကို တခ်ိန္ထဲမွာ ျပိဳင္တူသြင္းတာခင္ဗ်။ ဇာတ္ေတြကလည္း သူတို႔ရုံလူျပည္႔ဖို႔ အျပိဳင္ကၾကတယ္ခင္ဗ်။ ဘယ္လိုပဲ ဇာတ္ေတြမ်ားမ်ား ပုလုေကြးတို႔ တူဝရီး ႏွစ္တုိင္းအားေပးေနၾက ကေတာ့ သစၥာေမတၱာေရႊမန္းသဘင္ ပါပဲ။

ေရႊမန္းသဘင္ကို ပဲခူးသူေတြက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အားေပးသလဲ (ကဲသလိုဆို) မင္းသား ခ်မ္းသာက သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို အစပဲပ်ိဳးရေသးတယ္၊ ေအာက္ကေန မင္းသားနဲ႔ အျပိဳင္လိုက္ဆိုၾကတာဗ်။ ဥပမာဗ်ာ..ေရႊလက္ခုပ္သံ သီခ်င္းကို မင္းသားခ်မ္းသာက ေရႊလက္ခုပ္သံ လက္ခုပ္သံ..ဆိုပီး အစပဲပ်ိဳးရေသး ေအာက္ကေန..မိုးလုံးျပည္႔ညံ ျခိမ့္ျခိမ့္သံ။ အာကာေဝယံ..ျဗဟၼာေျပထံ၊ လူအေပါင္း ဝိုင္းကာကဲ ဆူဆူညံညံ ဘာသံလဲလို႔ ခ်မ္းခ်မ္းကတဲ့ ပြဲေတာ္သဘင္မွ တီးလုိက္ပါတဲ့ ေရႊလက္ခုပ္သံ….ဘာညာ ဘာညာဆိုပီး ဆက္ဆိုၾကတာ(ပုလုေကြးေတာင္ ေမ့ကုန္ပီ)။

ပုလုေကြး ဇာတ္စၾကည္႔တဲ့ အခ်ိန္က မင္းသားကိုခ်မ္းသာက ငယ္ေသးသဗ်။ ဦးဝင္းဗိုလ္၊ ဦးဆန္းဝင္း တို႔က ဦးေဆာင္ပီးကတာဗ်။ မင္းသားဝင္းဗိုလ္ဆို ဝဝေလးနဲ႔ ကတာလဲလွသဗ်။ ဦးဆန္းဝင္း ကတာလဲ အားေပးၾကတာပါပဲ။(က်ေတာ္ မင္းသားဦးဝင္းေမာင္ ကတာကို သိပ္မၾကည္႔ဖူးပါ) ေနာက္ပိုင္းေတာ့ မင္းသားခ်မ္းသာက ေရႊမန္းသဘင္ ကိုဦးေဆာင္လာခဲ့တယ္။ မင္းသားခ်မ္းသာရဲ႕ ျပဇာတ္ေတြဆို ပုလုေကြးမွတ္မိသေလာက္ ပ်ိဳတို႔ေမာင္ရွင္လိမ္ျပန္ေတာ့(အဲ ဒါက ခ်မ္းသာေရးတာမဟုတ္ဘူးထင္တယ္)၊ ခင္ဦးနဲ႔သား (ညြန္႔ဝင္း ရုပ္ရွင္ ျပန္ရိုက္ထားတယ္)၊ ဖိုးသၾကၤန္ တို႔ ဆို ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကိဳက္ခဲ့တာပါ။

ႏွစ္ပါးသြား ကေတာ့ ပုလုေကြး အၾကိဳက္ဆုံးပဲခင္ဗ်။ ဝင္းဗိုလ္၊ ဆန္းဝင္း၊ ခ်မ္းသာ တို႔ ညီအစ္ကိုေတြနဲ႔ မင္းသမီးေတြ ျဖစ္တဲ့ လွလွသန္း၊ေရႊကူးတင္၊ ေ႒းေ႒းျမင့္၊ ေနာက္ေတာ့ ပိုင္ပိုင္ခ်မ္း စတဲ့ မင္းသမီးေတြ ရဲ႕အကေတြဟာ ႏွစ္ပါးသြားပီပီ ျမိဳင္ဆုိင္တယ္ဗ်။ တစ္ခ်ိဳ႕ဇာတ္ေတြမွာက ႏွစ္ပါးသြားလို႔သာဆိုတယ္ မင္းသမီးေတြက ထိုင္ရာက မထ ငုတ္တုတ္ဗ်။ မင္းသားပဲ ကေနတာေလ။ လူရႊင္ေတာ္ၾကီးေတြ ျဖစ္တဲ့ ေရႊခဲ၊ ရာျပည္႔ (ေနာက္္ ေမ့ကုန္ပီဗ်ာ..နာမည္ေတြ၊) တို႔ ရဲ႕ ျပတ္လုံးေတြဟာလဲ ေတာ္ေတာ္ေလး ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ လွလွသန္းရဲ႕ အသံျပဲၾကီးနဲ႔ ခ်မ္းေရ..ခ်မ္းေရ ဆိုပီး ခ်မ္းသာကို ေခၚတဲ့ အသံ၊ ဆန္းေရ ဆန္းေရ ဆိုပီး ဆန္းဝင္းကို ေခၚတဲ့ အသံေတြကို အခုထိ နားထဲၾကားေယာင္ေသးသဗ်။

၁၉၉၅ ပတ္ဝန္းက်င္ေရာက္ေတာ့ ဆန္းဝင္းသား တင္ေမာင္ဆန္းမင္းဝင္း ဟာ ဇာတ္ထဲကို အစပ်ိဳးဝင္ေရာက္လာသဗ်။ တင္ေမာင္ဆန္းမင္းဝင္းရဲ႕ ပုဂံအက ဟာလဲ ၾကည္႔လိုေကာင္းတယ္ဗ်။ ေနာက္ပိုင္း ေရႊမန္းသဘင္ဟာ ႏွစ္ခုကြဲသြားတယ္။ ခ်မ္းသာနဲ႔ ဆန္းဝင္းတို႔က တစ္ဇာတ္၊ မင္းသားဝင္းဗိုလ္က တစ္ဇာတ္။ တစ္ႏွစ္ေပါ့ အဲဒီ ေရႊမန္းသဘင္ ဇာတ္ႏွစ္ခုလုံး ပဲခူးဘုရားပြဲမွာ အျပိဳင္ကၾကတယ္ဗ်။ အဲဒီေတာ့ ပုလုေကြးလဲ ဘယ္ဇာတ္မွ မၾကည္႔ေတာ့ဘူး။ မၾကာပါဘူး မင္းသားဆန္းဝင္း က အေမရိကန္မွာ အေျခခ်။(မက်ိန္းေသပါ)။ မင္းသားခ်မ္းသာလဲ ပဲခူးသူနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ပီး ဇာတ္ဆက္မကေတာ့ သေလာက္ပါပဲ။ သစၥာေမတၱာေရႊမန္းသဘင္ကို တင္ေမာင္ဆန္းမင္းဝင္းနဲ႔ သူ႕ညီမက ဦးေဆာင္ကလာတယ္။ ပုလုေကြးလဲ အဲဒီ အခ်ိန္ကတည္းက ဇာတ္ေတြနဲ႔ ေဝးေနခဲ့တာေပါ့။ (ဦးဝင္းဗိုလ္သား စည္သူဗိုလ္ ကတာကို နဲနဲပဲ ၾကည႔္ဖူးပါတယ္..မၾကိဳက္ပါ)

အလကၤာေက်ာ္စြာ ေရႊမန္းဦးတင္ေမာင္ ခ်ခဲ့မ်ိဳးေစ့ကို မင္းသား ဆန္းဝင္း၊ မင္းသား ဝင္းဗိုလ္၊ မင္းသား ဝင္ေမာင္၊ မင္းသားခ်မ္းသာ တို႔ဟာ အလကၤာရဲ႕ေသြးပီသစြာနဲ႔ ျမန္မာဇာတ္သဘင္ ေခတ္ကို ဦးေဆာင္ခဲ့ၾကတယ္ဗ်ာ။ (ဦညႊြန္႔ဝင္းကေတာ့ ျခြင္းခ်က္ေပါ့)။

တေန႔ သယ္ရင္းအေတာင္က burmese classic ကေနပီး ရုပ္ရွင္ဖြင့္ထားတယ္ဗ်။ သူဖြင့္ထားေတာ့ ပုလုေကြးလဲ ၾကားေနရတာေပါ့။ လူရႊင္ေတာ္က ခြန္းေတာက္ဆိုသံၾကားေတာ့ ေအာ္အၿငိမ့္ပဲ လို႔ထင္ခဲ့တာ။ ေနာက္ေတာ့ တင္ေမာင္ဆန္းမင္းဝင္း အသံၾကားမွ ေအာ္ေရႊမန္းသဘင္ပါလားဆိုပီး သူ႔ကြန္ပ်ဴတာဆီ အေရာက္သြားပီး ၾကည္႔ေနမိတယ္။ ေရႊမန္းသဘင္ဆို စိတ္ကၾကည္႔ခ်င္လာတာနဲ႔ ဇာတ္ကားနာမည္ဘာလဲလို႔ အေတာင္ကို ေမးမိတယ္။ အဲဒီမွာ ငါးပါးေမွာက္ေတာ့တာကလား။ သူေျပာတာက “ခိုင္သင္းၾကည္တို႔ ကတဲ့ပြဲ (၃)တဲ့”။ ဗ်ာ အလကၤာ မ်ိဳးဆက္ တင္ေမာင္ဆန္းမင္းဝင္း ကဦးေဆာင္ပီးကတဲ့ ဇာတ္ကို ခိုင္သင္းၾကည္တို႔ ကတဲ့ပြဲ လို႔နာမည္တပ္ခံရသဗ်။ ရင္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးၾကီးပဲ။

ပုလုေကြးဟာ ေယာက်ၤားဝါဒီကို ပဲဆြဲကိုင္ထားတဲ့သူမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ ရုပ္ရွင္မင္းသမီး ခုိင္သင္းၾကည္ရဲ႕ မကတက္ ကတက္နဲ႔ ကထားတာကို ခုိင္သင္းၾကည္ တို႔ ကတဲပြဲ ဆိုပီး နာမည္တပ္ခံရေတာ့ အဲဒီအေခြကို ဆက္ၾကည္႔ဖို႔ေတာင္ အားမရွိေတာ့ဘူး။ အလကၤာၾကီး ကို ဘယ္လိုမ်က္ႏွာျပရမလဲဗ်ာ…။ (တကယ္ေတာ့ အဲ့ဒီအေခြက ႏွစ္ပါးသြားကနဲနဲေလးပါ၊ ျပဇာတ္ေတြ ဘာညာေတြနဲ႔ ..)

(youtube မွာတင္ထားတဲ့ မင္းသားခ်မ္းသာရဲ႕ ခင့္ဆုေတာင္း သီခ်င္းရယ္၊ မင္းသား ဆန္းဝင္းရဲ႕ ခင့္ဆုေတာင္း ကို ၾကည္႔သြားပါအုံးဗ်ာ။ မႏွစ္က ျမန္မာျပည္ျပန္တာ ပုလုေကြး မွာရွိတဲ့ သစၥာေမတၱာေရႊမန္းသဘင္ ရဲ႕ အေခြွေတြကို ယူက်ဴ႕မွာတင္ဖို႔ဆိုပီး အားခဲထားေပမဲ့ အေခြေတြက ဖတ္မရေအာင္ပ်က္ေနေတာ့ လက္ေလွ်ာခဲ့ရတယ္ဗ်ာ။ အေခြေတြဝယ္မယ္ဆိုပီး လိုက္ရွာတာလဲ မရဘူးဗ်ာ။ ရွိတဲ့လူေတြမ်ား ေရႊမန္းသဘင္ အက အလွေတြကို youtube မွာတင္ေပးရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္မလဲ။ )

ေရာက္တက္ရာရာ အေတြး သတင္းမ်ား

၁။ အာရွထိပ္သီး စီပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ စစ္ေရး အင္အားၾကီးမားတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ သူတို႔ရဲ႕ လူလုိက္ပါစီးနင္းမဲ့ တတိယေျမာက္အာသယာဥ္ကို လာမဲ့ အဂၤါေန႔မွာ လြႊင့္တင္မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံပိုင္ သတင္းစာမ်ားမွာ မေန႔ေဖာ္ျပပါရွိပါတယ္။ အဆိုပါ ဇင္ေယာ္၃ အမည္ရ အာကာသယာဥ္ကို ႏုိင္ငံအဓိပတိ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုယ္တိုင္ စက္ခလုပ္ႏိွပ္ ကာလႊြင့္တင္မည္႔ အေၾကာင္း သတင္းမ်ားမွာေဖာ္ျပပါရွိပါတယ္။

၂။ စကၤာပူႏိုင္ငံမွ တာဝန္ရွိသူမ်ားဟာ သူတို႔ႏုိင္ငံမွ ကြ်မ္းက်င္လုပ္သားမ်ားအား ျမန္မာႏုိင္ငံသို ေစလႊတ္ေရး အတြက္ သေဘာတူ စာခ်ဳပ္တစ္ရပ္ကို ေရးထိုးႏိုင္ရန္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို လာမည္႔ စေနေန႔တြင္ ေရာက္ရွိမွာျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဆိုပါသေဘာတူညီမႈရရွိပါက စင္ကာပူႏုိင္ငံသားမ်ားအေနနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဆိုက္ကားေမာင္းျခင္း၊ လယ္ထြန္ျခင္း၊ ဆီအုန္းစိုက္ျခင္း စတဲ့ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းမ်ား ရရွိမွာ ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း သိရွိရပါတယ္။

၃။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အၾကီးဆုံး ဆက္သြယ္ေ၇းကုပၼဏီၾကီးမွ ယခုလ အကုန္တြင္ touch screen ဖုန္း အလုံးတစ္သိန္း အား ဦးရာလူစနစ္ျဖင့္ အလကားေပးသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္း စီအန္အန္ သတင္းမွ ေၾကျငာသြားပါတယ္။ အဆိုပါဖုန္းမ်ားတြင္ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၅၀ဖိုး ဖုန္းေခၚဆိုႏိုင္မည္႔ ပရီပိတ္ကဒ္မ်ားလည္း ပါဝင္ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။

၄။ ျမန္မာ့လွ်ပ္စစ္ ဓါတ္အားလုပ္ငန္းပိုင္ အလုံဓါတ္အားျဖန္ျဖဴးေရးငွာနခြဲမွ ဓါတ္အားပို႔လႊတ္စက္မ်ား ယာယီခ်ိဳ႕ယြင္းမႈေၾကာင့္ ဓါတ္အားပို႔လႊႊတ္မႈ ၄ မိနစ္ ၃စကၠန္ၾကာမွ် ျပတ္ေတာက္မႈ မေန႔က ျဖစ္ပြားခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါ ၄မိနစ္ ၃စကၠန္ၾကာ ဓါတ္အားျပတ္ေတာက္မႈ အတြက္ စက္မႈလုပ္ငန္းရွင္မ်ားသို ေလ်ွာ္ေၾကး ျမန္မာက်ပ္ ၅သန္းေပးေခ်ရမည္႔ အေၾကာင္း ျမန္မာလွ်ပ္စစ္ ဓါတ္အားလုပ္ငန္း ဝဘ္ဆိုဒ္တြင္ တရားဝင္ ေၾက ျငာထားေၾကာင္း သိရွိ၇ပါသည္။


၅။ ယေန႔ ေငြေၾကးေပါက္ေစ်းမ်ားကေတာ့ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၁ က်ပ္= အေမရီကန္ ၁၂၀၃ ေဒၚလာ၊ စတာလင္ေပါင္၉၀၆ေပါင္၊ တရုတ္ယြမ္=၅၃၈ယြမ္၊ ဂ်ပန္ယမ္း=၁၀၀၁.၈ယမ္း၊ အိႏၵိယ ယူပီး ၁၁၃၇ယူပီး၊…..
ေရႊတစ္က်ပ္ သား=ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၁၂၉က်ပ္
ပလက္တီနမ္ တစ္က်ပ္သား=ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၅၀၇.၁၇က်ပ္

( အခုတေလာ က်ေတာ္ စိတ္ညစ္ေနလို႔ (က်ေတာ့္ကို စိတ္ညစ္ေအာင္ လုပ္တာဘယ္ခ်စ္ခ်စ္လဲ…) ဘာမွေရးခ်င္စိတ္မရွိဘူး။ ေရးေတာ့လဲ အခုလို ေပါက္တက္ကရေလးေတြပဲ ေရးမိတာပါ)

သင္ေကာင္းလ်ွင္ ကြ်ႏု္ပ္ မဆိုးပါ

(အမွတ္တရေပါ့ဗ်ာ)

ဒီစကားပုံေလး ပုလုေကြး ရင္ထဲကို ေရာက္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေပါ့။ စကားပုံေလးကို အစဥ္အတိုင္း ဖတ္ၾကည္႔စဥ္းစားမိရင္ေတာ့ တကယ္ေကာင္းပါတယ္။ သင္ေကာင္းေနမွေတာ့ က်ြႏု္ပ္ဆိုးလို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ။ ကုိယ္ဆိုးရင္ ကိုယ္ပဲ လူမိုက္ၾကီး မသိတက္သူၾကီး ျဖစ္ေပေတာ့မေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ပုလုေကြးတို႔ေတြ တစ္ပါးသူ ေကာင္းေနသမ်ွေတာ့ ေကာင္းေနမယ္ေပါ့။

စကားပုံေလးကို ေျပာင္းျပန္ျပန္စဥ္းစားၾကည္႔မိတယ္ေလ။ သူမေကာင္းရင္ ကြ်ႏ္ုပ္ဆိုးမယ္ေပါ့ေနာ္။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ သူမ်ားမေကာင္းတိုင္း ကိုယ္ဆိုးသင့္ပါသလား။ မသိတက္ပဲေနသင့္ပါသလား။ အဲဒီလိုသာ ဆိုရင္ ေလာကၾကီး ဘယ္ေကာင္းေတာ့မလဲေနာ္။ ေလာကၾကီးမေျပာပါနဲ႔ ကိုယ္ပတ္ဝန္းက်င္ေတာင္ လွပေတာ့ပါ့မလားမသိ။

တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက တကယ္မသိတတ္တာလား။ နားမလည္တာလားမသိ။ သူမ်ားဆီက သာလိုခ်င္ တက္ၾကတယ္ေလ။ ကုိကေပးဖို႔က်ေတာ့ ဝန္ေလးတက္ၾကတယ္။ သူမ်ားအေပၚ မေကာင္းႏုိင္ရင္ေတာင္မွ မဆိုးေတာ့ မဆိုးသင့္ပါဘူးေလ။ လူဆိုတဲ့ သတၱဝါဟာ အတၱကို ေ၇ွ႕တန္းတင္တာ မွန္ေပမဲ့ အဲဒီအတၱေတြ သိပ္မ်ားလာတဲ့ အခါ ကုိယ့္အတၱက ကိုယ့္ကို ျပန္ဝါးမ်ိဳပီး ဇာတ္သိမ္းမလွတက္ၾကပါဘူးေလ။

ပုလုေကြးရဲ႕ ခံယူခ်က္ကေတာ့ ကိုယ္ကေတာ့ ဘယ္သူကိုမဆို ကိုယ္တက္ႏိုင္သေလာက္ လုပ္ေပးဖို႔ ဝန္မေလးတက္ပါဘူး။ သူဟာ ကိုယ္အေပၚမေကာင္းမွန္း သိတယ္။ တစ္ခါတေလ ေတာ့လဲ ေအာ္သူငါ့အေပၚမေကာင္းတာပဲ သူ႔ကို္ ဘာလုပ္ေပးစရာလိုလဲ လို႔ေတြးမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမေကာင္းတိုင္းသာ ကိုယ္ဆိုးရရင္ ပုလုေကြးတို႔ အဆုိးေတြနဲ႔ ၾကဳံရေပေတာ့မေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ သူေကာင္းမေကာင္း သူ႔ဟာသူပဲ။ ကိုယ္ကေတာ့ အာလုံးအေပၚေကာင္းႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကို အျမဲေမြးျမဴဖို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိေပးရင္း အားလုံးလဲ သူမေကာင္းေပမဲ့ ကိုယ္က သူ႔အေပၚေကာင္းႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားႏိုင္ၾကပါေစလို႔….

(ဒီပို႔္စ္ေလးကို ေရးပီတာ ၾကာလွေပါ့။ တစ္လေတာင္ေက်ာ္ပီ။ ဘာပုံေလးတင္ရင္ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားေနတာ မေန႔က ေသာၾကာေန႔ 5.6.09 ညေန ၇ခြဲ စလုံးအခ်ိန္ကို ရွဲဂ်ဴးလုပ္ပီးတင္ထားတာ ဘာမွားသြားတယ္မသိ..ပို႔စ္က မတက္ဘူး။ ညဘက္ကလဲ အြန္လိုင္းမတက္ျဖစ္ဘူး။ မနက္ ေရာက္မွ စစ္ၾကည္႔ေတာ့ ပို႔စ္လဲမတက္ဘူး ဆီပုံးထဲမွာလဲ ဘယ္သူမွန္းမသိ လာဆဲသြားေတာ့ အမွတ္တရအေနနဲ႔ ကတ္ခ်ာဆြဲပီး တင္လိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။ ဘာပဲေျပာေျပာ ပိုစ္႔ေလးအတြက္ ပုံေလးတစ္ပုံရတယ္ :) :) မဂြတ္ဘူးလားေနာ္)
------------
ပုလုေကြး
------------

ေနာင္ အႏွစ္ ၂၀

မမဝါဝါ တက္စ္ထားတဲ့ ဒီတက္စ္ပုိ႔စ္ေလးကို က်ေတာ္ေရးဖို႔ ေတာ္ေတာ္ အားယူရတယ္။ တက္စ္ပိုစ္ဆုိ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က်ေတာ္ေရးပါတယ္။ မေရးတာဆိုလို႔ ညီငယ္ေတာင္ေပၚသား (အခုေတာ့လဲ ေတာင္ေပၚသားမဟုတ္ေတာ့ဘူးရယ္လို႔ ဂ်ီေတာ့မွာေအာ္ထားသဗ်) တက္စ္တဲ့ အခ်စ္အေၾကာင္းတက္စ္ပို႔ တစ္ခုပဲ ရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက က်ေတာ့ ဟတ္အေျခအေနမေကာင္းလို႔ မေရးတာပါ။ ခ်စ္လို႔ ခင္လို႔ တက္စ္တာကို ေရးပါတယ္ဗ်ာ။

.
ေနာင္အႏွစ္ ၂၀ က်ေတာ္ ဘာျဖစ္မလဲ။ က်ေတာ္ကိုယ္တိုင္ မေတြးခ်င္ဘူး။ ဘာလို႔ဆို အနာဂတ္ဆိုတာ ၾကိဳမျမင္ရလို႔ပါ။ က်ေတာ္ကေတာ့ က်ေတာ့ road map ကို ေရတို ၁ႏွစ္ ၂ႏွစ္ေလာက္ပဲခ်ေလ့ရွိတယ္။

ေနာင္အနွစ္ ၂၀…
Option 1
က်ေတာ္ဖြင့္ခ်င္တဲ့ (သူမဝါသနာပါတဲ့) ေဆာ့ဝဲလ္ဆိုင္၊ကြန္ပ်ဴတာဆိုင္ေလး တစ္ခု ဖြင့္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ သူမက electrical နဲ႔ေက်ာင္းပီတာေလ။ က်ေတာ္က စက္မႈနဲ႔ပီးတာဆိုေပမဲ့ ဒီလုိင္းမွာ သူမနဲ႔က်ေတာ္ ဝါသနာခ်င္းတူတယ္။ m81 multimedia ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ ဒါမွမဟုတ္ ေနျပည္ေတာ္ ဒါမွမဟုတ္ ပဲခူးမွာေပါ့။ သုံးခုလုံးမွာလဲ ဆုိင္ခြဲေလးေတြ ဖြင့္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့။

Option 2
ပါၾကီး(က်ေတာ့္ေဖေဖ) ရဲ႕ လက္ရွိအလုပ္ျဖစ္တဲ့ ကားလုပ္ငန္းကို ဆက္ဦးစီးျဖစ္မလားမသိ။ “အေမ့သား” ဆိုတဲ့ ကုန္တင္ကားေတြ ရန္ကုန္-မန္းေလး အေဝးေျပးလမး္တစ္ေလွ်ာက္ ျမင္ရအုံးမလားမသိ။ က်ေတာ္က စက္မႈ အင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္ေပမဲ့ ရဲအရာရွိေဟာင္း ေဖေဖေလာက္ ကားေတြ၊ ဒရုိင္ဘာေတြ၊ စပယ္ယာေတြ ကို အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္ပါ့မလားမသိ။ ပါးၾကီးက က်ေတာ့ထက္ ကားအေၾကာင္းကို ခေ၇ေစ့တြင္းက်သိတယ္ေလ။ ပါးၾကီးဆီကေန သင္ယူရမွာပါပဲ။

Option 3
ဒါမွမဟုတ္ အားလုံးကို အဆက္ျဖတ္ပီး ဘုန္းၾကီး ပဲျဖစ္ေနမလားမသိ။ ပဲခူးေအာင္သုခ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး ဥဴးစႏၵိမ ရဲ႕ အဆုံးအမေတြကို ခံယူပီး တရားေတြပဲ အားထုတ္ျဖစ္ေနမလားမသိပါ။

Option ေတြလဲသုံးခုေတာင္ရွိပီ။..ေတာ္ေလာက္ပါပီ ေနာင္ အႏွစ္ ၂၀ရယ္ ရင္ေမာတယ္ကြယ္။

နစ္နိမ္း

“သားၾကီး ..” ......“ဗ်ာ”
“သားၾကီး...”......“ဗ်ာ ာ ာ ာ”
“သားၾကီး...ၾကိီး ...” “ခင္ဗ်ား....ညာ ညာ”
.

ေနာက္ဆုံးေတာ့ က်ေတာ္ မ်က္ႏွာခ်ိဳေလးနဲ႔ ခင္ဗ်ာ လို႔ ထူးလုိက္ရတယ္ခင္ဗ်။ မထူးလို႔လဲ မရဘူးေလ။ ေက်ာင္းဆရာမ မာမီက ဘယ္ေလာက္လက္သံေျပာင္တယ္ ဆုိတာ က်ေတာ္တို႔ အသိဆုံး။ အိမ္မွာ က်ေတာ္ က အလတ္ပါ။ က်ေတာ့ထက္ အၾကီး ဘယ္သူက ေခၚေခၚ “ခင္ဗ်ား”လို႔ထူးရတယ္ခင္ဗ်။ မထူးလုိ႔ကေတာ့ နာပီသာမွတ္။ “သားၾကီး” ဆိုတာကေတာ့ က်ေတာ့ ပါးပါး၊မားမား၊ မၾကီးနဲ႔ ရင္ႏွီးသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေခၚတဲ့နာမည္ပါ။

.

မာမီကေတာ့ က်ေတာ့ကို တကၠသိုလ္ မတက္ခင္အထိ “သားၾကီး”လို႔ေခၚတယ္ခင္ဗ်ာ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ “ဦးေတာ္ေတာ္”လို႔ေျပာင္းေခၚတယ္။ ဘာလို႔လဲဆို ေက်ာက္ေတာ္ၾကီး ဘုရားရဲ႕ ေက်ာက္တုံးေတာ္ ဒါယကာ “ဦးေတာ္ေတာ္”ရဲ႕နာမည္ကို သေဘာက်လို႔နဲ႔တူတယ္။

.

ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ က်ေတာ့ ကို “ဦးေလး”တဲ့။ ဘာလို႔ဆို က်ေတာ္က မာမီကို ဆရာလုပ္လြန္းလို႔။ အိမ္မွာေနလဲ အျမဲတမ္း ဆရာလုပ္ ပူပန္ေနတယ္။ ရန္ကုန္မွာေနတုန္းကလည္း ဖုန္းတစ္လုံးနဲ႔ ေဆးေသာက္ခ်ိန္ဆို မာမီ ေဆးေသာက္ပီးပီလား။ ေရခ်ိဳးခ်ိန္ ဆိုရင္လဲ ေရမခ်ိဳးပဲနဲ႔ ထမိန္ရင္လ်ားၾကီးနဲ႔ ျခံက အပင္ေတြကို ျပဳစုေနမွာ၊ ေခါင္းေလွ်ာ္တာ ၾကာမွာကအစ၊ ကုိယ္ဖာသာ ကိုယ္ ေခါင္းငုံ႔ပီး ေျခသည္းဆိုး ေနမွာအဆုံး အျမဲတမ္း စိတ္ပူပီး ေမးေနေတာ့ မာမီက သ႔ူကို ဆရာလုပ္တယ္ဆိုပီး က်ေတာ့ကို ဦးေလးလို႔ ေခၚတယ္။ အခုထိလဲ တစ္ခါတေလ ဖုန္းထဲကေန “ဦးေလးလို႔” ေခၚတုန္းပဲဗ်။

.

ေနာက္ က်ေတာ့သယ္ရင္းတစ္ခ်ိဳ႕က က်ေတာ့နာမည္ အရင္းရဲ႕ေနာက္ဆုံးစလုံး (မ်ိဳးရုိးနာမည္)ကို ေခၚတယ္။ “ျဖဴ”

“ျဖဴေလး”

“ျဖဴမ”

“မိျဖဴ”

လို႔ေခၚတယ္။ က်ေတာ္တို႔ေမာင္ႏွသုံးေယာက္ စလုံးရဲ႕ နာမည္ေတြက ျဖဴ နဲ႔ဆုံးတယ္ေလ။ အငယ္ဆုံးညီေလးကို သာ ျဖဴလို႔ မေခၚတာ။ က်ေတာ္နဲ႔ မၾကီး နဲ႔ကို သယ္ရင္းေတြ က ျဖဴလို႔ေခၚတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္ကို ဖုန္းလာရင္ “ျဖဴ”နဲ႔စကားေျပာခ်င္လို႔ဆိုရင္ အိမ္က လူေတြက ဘယ္ျဖဴနဲ႔ေျပာမွာလဲလို႔ေမးရတယ္။

.

ေနာက္ ဘေလာ့လုပ္ေတာ့ အမ်ားစုက ပုလုေကြးလို႔ ေခၚပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ပုလု တဲ့။ ပုလုေလး တဲ႔။ ကြတ္ၾကီးဆိုတာေတာ့ ေခၚတာနဲပါတယ္။ မေခၚရဲလို႔နဲ႔တူပါတယ္။ (ကြတ္ၾကီး အေၾကာင္းမသိေသးရင္ ဒီမွာဖတ္ပါေနာ္)။ အသက္လုိ႔ က်ေတာ္ေခၚတဲ့ သက္ပိုင္သူကေတာ့ ကိုကိုေဂြးတဲ႔ဗ်။ ဟား ဟား။ ေနာက္ လူသိပ္မသိတဲ့နာမည္တစ္ခု။ အဲဒါကေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ပဲသိပါတယ္ေလ။

.

အခ်စ္ဆုံးသူမ (သယ္ရင္းေနာ္ တလြဲမေတြးပါနဲ႔) ကေတာ့ က်ေတာ့ နာမည္အရင္းကို သာေခၚတယ္။ ဘယ္လိုမွ ရင္ခုန္စရာ မေကာင္းဘူး။ ေျပာေတာ့လဲ “နင္” နဲ႔ “ငါ”။ က်ေတာ္ကလဲ သူမကို သူမ နာမည္အရင္းသာ ေခၚပါတယ္။ ဘာဘာညာညာေတြ ေခၚပါဘူး။

.

ကဲ ဘာနာမည္က်န္ေသးလဲ။ မက်န္ေတာ့ သေလာက္ပါပဲ။ ကဲ အသက္ေရ ေက်နပ္ေတာ့ေနာ္။ အခု အလုပ္ထဲကေန ပို႔စ္ေရးေနတာ။ မန္ေနဂ်ာ ခိုင္းထားတဲ့ အလုပ္ မၿပီးလို႔ အလုပ္ျဖဴတ္လိုက္ရင္ အသက္ပဲ ေခၚေကြ်းထားရမယ္..ဟဲဟဲ။ ဘယ္သူ႔ကို မွလဲ လက္မလႊဲေတာ့ဘူး ။ အာလုံးလဲ ကုန္သေလာက္ရွိပီ။

ႏိုင္ငံျခားျပန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ၿငီးခ်င္းလား ???

(photo: by google, ပုံထဲက အိတ္ေတြက ပိန္ေနတယ္ က်ေတာ့တုန္းက ဖားျပဳပ္ေတြလုိ ေဖာင္းကားေန၏)

ႏိုင္ငံျခားျပန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ၿငီးခ်င္းလား ၾကြားခ်င္းလားမသိ????

ႏိုင္ငံျခားျပန္လို႔ ဆိုႏိုင္မလား။ စကၤာပူဆိုတာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ အတြက္ေတာ့ အိမ္ဦးနဲ႔ ၾကမ္းျပင္လိုပါပဲ။ သြားလိုက္ လာလိုက္နဲ႔ ။ (တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ခြင့္ျပန္တာ အမိေျမခ်စ္တဲ့ သားတို႔မီးတို႔…ရန္ကုန္ေလဆိပ္ၾကီး စည္ကားေန သူေတာင္းစားေတြ ဒုနဲ႔ေဒး….ေအာ္မွားကုန္ပါပီး စြယ္ေတာ္ရိပ္ သံခ်ပ္ေတြနဲ႔)

စလုံးေရာက္စ ပုလုေကြးရဲ႕ ေန႔ရက္ေတြ ဟာ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ျပည္႔ေနခဲ့တယ္ဆိုမလားပဲ။ ေယာက်ၤားေလးတန္မဲ့ မ်က္ရည္က်သလားဆိုေတာ့ ဟုတ္ကဲ့ က်ပါတယ္..မားမား၊ ပါးပါးကို လြမ္းတာကိုး..အိမ္နဲ႔လဲ အၾကာၾကီးမွမခြဲဘူးတာ။ ဖုန္းေျပာပီး ငိုငိုခဲ့တာက ၂ ၾကိမ္လား မသိ။ ပီးေတာ့ အလုပ္မလုပ္ဘူးေတာ့ အလုပ္ရဲ႕ ပရက္ရွာေတြေလ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့လဲ ေနသားက်သြားတာေပါ့ေလ။

ပုလုေကြး အတြက္ေတာ့ ကံေကာင္းတာက စလုံးေရာက္စမွာ ေနစရာအိမ္အတြက္မပူရ၊ အခန္းခလဲမေပးရ။ အားလုံးကို အခ်စ္ဆုံးသယ္ရင္းက စီစဥ္ေပးထားတယ္ေလ။ ပီးေတာ့ စလုံးက ယာဥ္ေတြ စီးဖို႔အတြက္ Ez link ကဒ္က အစ၊ ဖုန္းကဒ္အဆုံး သူပဲစီစဥ္ေပးထားတာ။ ဘယ္သူလဲသိလား၊ တစ္အိမ္ထဲ ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ခ်စ္လိုက္ သယ္ရင္းၾကီးေပါ့။

ပုလုေကြး စလုံးလာ အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာသယ္ရင္းေတြက အံၾသၾကတယ္။ ဘာရူးတာလဲေပါ့။ မိဘအလုပ္ကို မလုပ္ပဲ ဘာလို႔မ်ား သူမ်ားအလုပ္ကို လုပ္ခ်င္ရတာလဲေပါ့။ ပုလုေကြးမိဘေတြကလဲ သေဘာတူတယ္ လာဖို႔ကိုေလ။ အိမ္က အဓိက စီးပြားေရလုပ္ငန္းကို ပါးၾကီးက ဦးစီးႏိုင္ေသးတယ္။ ပုလုေကြးကလဲ အိမ္က အလုပ္ကို သိပ္စိတ္မဝင္စားပါဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ စလုံးမွာ ေအာက္အီးသီးခံပီးေနခဲ့ရတာေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ စလုံးေရာက္ ပီး ၁၁လနဲ႔ ခုနစ္ရက္မွာ ျပည္ေတာ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ျပည္ေတာ္ျပန္တို႔ရဲ႕ထုံးစအတိုင္း ပထမဆုံးဆက္ေၾကးေပး ..အဲမွားလို႔ အခြန္ေဆာင္ရတာေပါ့။ အခြန္ေဆာင္ရတာက spass သမားေတြထုံးစံ ၈၀ ဆိုေပမဲ့ ၆၀ေလာက္ ၇၀ေလာက္ရလဲ နဲလားဆိုပီး အန္တီဖက္တီးၾကီးကို ငိုျပရတာေပါ့။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ၇၀နဲ႔ေစ်းတည္႔သြားတာေပါ့ေလ။

ကဲဝယ္ဖို႔ခ်မ္းဖို႔ကိစၥ။ လူတကာက ႏိုင္ငံဂ်ားျပန္ဆိုရင္ အထင္ၾကီးပီး ဟိုလက္ေဆာင္ ဒီလက္ေဆာင္ေမွ်ာ္တက္ၾကတာ ထုံးစံရယ္။ ပုလုေကြးလည္း ဝယ္ဖို႔ ခ်မ္းဖို႔ ျပင္ရတာအေမာရယ္။ ပါးပါးမားမား ဖို႔က တစ္မ်ိဳး။ တစ္ဦးတည္းေသာ အမအတြက္ကတစ္မ်ိဳး။ ေနာက္ အိိမ္နီးခ်င္းေတြ ေဆြမ်ိဳးမကင္းေတြ အတြက္က တစ္ဖုံဝယ္ရတာ ဖတ္ဖတ္ကိုေမာေနတာပဲ။ ကို႔ပိုက္ပိုက္နဲ႔လဲ ကိုယ္ခ်ိန္ေနရေသးတာကိုး…။

မားမားၾကိဳက္တဲ့ ပင္နဆိုးနစ္ ထမင္းေပါင္းအိုးရွာ၇တာက တစ္ဒုကၡ။ ပီးေတာ့ ဂ်ပန္ ခြက္ကေလးေတြ အစုံဝယ္ရတာကတစ္မ်ိဳး။ မားမားနဲ႔ မၾကီးအတြက္ လက္ကိုင္အိတ္ ဝယ္ရတာကတစ္ဖုံ။ ေယာကၤ်ားေလးတန္မဲ့ ဗိုက္ဖုံးအက်ၤီ ရွာရတာက လဲ တစ္ဒုက္ခရယ္။ စလုံးမေတြ ဝတ္တဲ့ အကၤ်ီ ရွည္ရွည္ကို မၾကီးက ဗိုက္ဖုံးအက်ၤီပုံစံမ်ိဳး ဝတ္ခ်င္သပ ဆိုလုိ႔ Esprit သြားပီး မ်က္နွာပူပူနဲ႔ ဝင္ေမႊရတာတဲ့ အၾကိမ္လဲမနည္းဖူးဗ်။(စိတ္မေကာင္းစရာက က်ေတာ့တူေလးလား တူမေလးလားမသိတဲ့ သူကေလးဟာ လူ႔ေလာကထဲကို ေရာက္ရွိမလာခဲ့ဖူး)

ေနာက္ပီး မာမီအတြက္ ျခံပုဝါေလးေတြ ဝယ္ရတာကလည္း မေသးဘူးခင္ဗ်။ (ဒါေတာင္မားမားက အနီေရာင္နဲ႔ အညိဳေရာင္မပါေသးဘူးတဲ့ …ခုႏွစ္ထည္ေလာက္ကို သူတစ္ဦးထဲ ေမာင္ပိုင္စီး သြားတယ္ေလ..) က်ေတာ့ဆရာမအတြက္ေတာင္ တစ္ထည္ မနည္းေျပာယူထားရတာ…ဟိဟိ သိရင္စိတ္္ဆိုးမွာ…)။

ေနာက္ပီး အိမ္က ဒရိုင္ဘာေတြ စပယ္ယာေတြ အတြက္။ ဘာဝယ္၇မလဲ.ေစ်းလဲသက္သက္သာနဲ ႔ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘလန္ႏို ရွပ္ေတြကို ၁၀ထည္ေလာက္ဆြဲသြားရတယ္ခင္ဗ်ား။ ဒါေတာင္ မရတဲ့သူက သားၾကီး ဘယ္မွာလဲ လက္ေဆာင္ဆိုေတာ့ ဟီး ဟီး ဆိုပီး သြားျဖဲျပ၇တယ္။ စလုံးက လူရဲ႕ဒုက္ခ ကို သူတို႔မသိဘူး။

ေနာက္ေဆြမ်ိဳးမကင္းတစ္ကင္းေတြ အတြက္ ေရေမႊး..မူစတာဖာသြားပီး revelon ေရေမႊး ၁၅ ပုလင္းေလာက္ကိုလဲ ထိုးသိပ္ခ့ဲရေသးသဗ်။

အိမ္က ခိုင္းတဲ့ေကာင္မေလးေတြ ေကာင္ေလးေတြ အတြက္ကေတာ့ လက္ပတ္နာရီတစ္လုံးစီ ကို ျမန္မာျပည္က မာမီကို ၾကိဳတင္အခ်ိန္းအခ်က္လုပ္ပီး ဝယ္ခိုင္းထားရတယ္။ စလုံးမွာက ေစ်းၾကီးတယ္ေလ။ ဟိုေရာက္ေတာ့ စလုံးက ဝယ္လာသလိုလိုနဲ႔ ညာတာပါေတးေပါ။ အဲဒါကလဲ တစ္ဒုကၡ။

ေနာက္ပီး က်ေတာ့တို႔ ငယ္ငယ္ကတည္း အိမ္မွာ အျမဲလာကူေပးေနတဲ့ ဒရိုင္ဘာမိန္းမအတြက္၊ သူ႔ သားနဲ႔သမီးအတြက္ အက်ၤီ ..ဒါကိုလဲမာမီကို ပဲ အပူကပ္ပီး တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ျမန္မာျပည္က ပဲၾကိဳဝယ္ခိုင္းထား၇ေသးသဗ်။ သူတို႔အတြက္ကလဲ မပါလို႔ မျဖစ္ဘူးေလ။ သူတို႔က က်ေတာ္ျပန္လာပီဆို သီမ္းစရာေတြ ဘာေတြကို ဒိုင္ခံသိမ္းေပး၊ စားစရာေတြကို ဒုိင္ခံေၾကာ္ေလွာ္ေပးေနက်။ အိိမ္က ေအာက္ေျခသိမ္းကို သူတို႔ပဲလုပ္ေပးေနတာ။ ပဲခူးစိန္ဟင္းက ပစၥည္းေတြ ဟာ စလုံးျဖစ္ ျဖစ္လိုျဖစ္ေပါ့ဗ်ာ။

ေအာ္ေျပာဖို႔ေမ့ေနတာ။ အခ်စ္ဆုံးသူမ(သယ္ရင္းေနာ္ တလြဲမေတြၾကနဲ႔) အတြက္ လက္ေဆာင္။ သူမဖို႔ ေရေမႊး ေကာင္းေကာင္းေလးရယ္။ က်ေတာ္ေကာ သူမေကာ ၾကိဳက္တဲ့ အစိမ္းေရာင္..ပိုက္ဆံအိတ္..ေနာက္ပိး ေနာက္ပိး…သူမအတြက္ လက္ေဆာင္ေတြေပါ့။ ဒါကေတာ့ ဒုကၡမဟုတ္…သုခဗ် (ဘယ္သူလဲဆိုတာ မေျပာနဲ႔ေနာ္ တက္ထားတဲ့ မမေရ)။

သယ္ရင္းအထီးေတြအတြက္ esprit၊ G2000, girodano နဲ႔ hang ten အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့။ သယ္ရင္းမေတြ အတြက္ ပိုက္ဆံအိတ္ အေသးေလးေတြ။
ေနာက္ မခ်စ္ တခ်စ္ေတြ အတြက္ေကာ လက္ေဆာင္ေတြေပါ့။ ဘယ္သူေတြလဲ မေမးနဲ႔ ေျပာဘူး အေသသတ္။

ကဲဝယ္စရာေတြ ဝယ္တာစုံေတာ့ ျပည္ေတာ္ျပန္ဖို႔ေလဆိပ္ကို ဆင္းေပါ့။ baggage က အေသးတစ္လုံး အၾကီးတစ္လုံး။ ေက်ာပိုးအိတ္ရယ္၊ လက္ကဆြဲတာ တစ္ထုတ္ေပါ့။ ဟီး ဟီး ။ baggage အၾကီး က ကီလို ၃၀ ကြတ္တိ။ အေသးက ၁၀ကီလိုေက်ာ္ေနေတာ့ ေဆာင္ေပအုံးေတာ့ ေဒၚလာ ၂၀ ။ ပလုံ ပလုံ။ ေလဆိပ္ဆင္းတာက တစ္ေယာက္ထဲ။ ေသာၾကာေနဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွမလိုက္ပို႔ႏိုင္။ တစ္ေယာက္ထဲ ဒုက္ခေတြနဲ႔ေပါ့။ gate pass ျဖတ္ေတာ့ အခုပဲထည္႔ထားလိုက္တဲ့ လက္မွတ္ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ။ ရွာေပအုံးေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲ။ လူက ထူပီး ဘာမွမျမင္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္မွေတြေတာ့ အထဲဝင္။

ျမန္မာျပည္ဝင္ေတာ့ လက္က်န္ျခေသၤ့ ၃ေကာင္ညွပ္ေပးတာေတာင္ သူမ်ားေတြက စလုံးေပးတယ္တဲ့။ ညီက ျခေသၤ့ေတြတဲ့ အစ္ကိုတို႔ ကို ေစတနာမရွိဘူးလားတဲ့။ ပုလုေကြး ဘီလိုေျပာရမလဲဟင္။ အိတ္ထဲမွာ က်န္တာဆိုလို႔ စလုံးေငြ ၃၀ေက်ာ္ ၄၀နီးပါးရယ္။ ဘီလိုမွ မေျပာေတာ့ပဲ မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္တယ္။ ဘဏ္ကဒ္ထဲမွာကလည္း သယ္ရင္းၾကီး ဆီက ေခ်းလာတဲ့ စလုံး ၅၀၀မွာ ၂၀၀ေက်ာ္က်န္တာရယ္။

ဒီလိုနဲ႔ Baggage ကိုေရြး။ အေကာက္အခြန္ကို ျဖတ္။ မားမားရဲ႕ ၾကိဳဆို အနမ္းေတြကိုခံယူရင္း အမိေျမကို ႏိုင္ငံဂ်ားျပန္တစ္ေယာက္ ေျခခ်ခဲ့တယ္။ အမိေျမမွာ သုံးစရာဆိုလို႔ ျခဴးတစ္ျပားမွ မရွိ။ ဒီေတာ့လဲ ပါးၾကီးဆီက ေပးတဲ့ မုန္းဖိုး ၂သိန္းခြဲ။ မားမီေပးတဲ့ ၁သိန္းခြဲ၊ မၾကီးေပးတဲ့ မုန္႔ဖိုး ၁သိန္းနဲ႔ သယ္ရင္းေတြကို ဟိုဟာဝယ္ေကြ်း၊ ဒီမွာဧည္႔ခံ သုံးျဖဳန္းခဲ့ရတာေပါ့။ က်ေတာ္ လစဥ္လႊြဲထားတဲ့ ပိုက္ပိုက္ကေတာ့ အေလ်ာ့ခံလို႔ ျဖစ္မလားဗ်။ မိန္းမယူဖို႔ စုထားတာ၊ တိုးပြားေအာင္ အတိုးေပးထားတာကိုး ..ဟိဟိ။(ေနာက္တာေနာ္ အတည္ေျပာတာ)

(ၿငီးခ်င္းကလဲ အၾကြားပို႔စ္ ျဖစ္သြားရင္လဲ ခံရုံမွတစ္ပါးအျခားမရွိ။ က်ေတာ့ မွာ ၿငီးစရာဆိုလို႔ ဒါပဲရွိတာ။ အရင္းႏွီးဆုံးသယ္ရင္းေတြေျပာေျပာေနတဲ့ ဟန္းဖုန္း ခုႏွစ္လုံး၊ ဆယ္ဘီးကားေလးစီးကလဲ က်ေတာ္ပိုင္တာမဟုတ္ပါေၾကာင္း(ဆိုင္သာဆိုင္ မပိုင္ပါ)။ ပို႔စ္ဖက္ပီး သိပ္အထင္မၾကီးပါနဲ႔ခင္ဗ်ား ပုလုေကြးတို႔အိမ္ကရန္ကုန္ကေန မိုင္၆၀ သုံးဖာလုံတိတိ မွာရွိ့ပီး ရြာမွာေနတဲ့ ရြာသားတစ္ေယာက္ပါ)

မမဝါဝါ ရဲ႔ တက္စ္ပို႔စ္ေလးကို အဆုံးသတ္ရင္း ဆက္တက္မွာက တက္စ္ပို႔ဆို ေရးေလ့မရွိတဲ့ ေတာင္ငူသား၊ ေနာက္ပီး က်ေတာ့ကို နာမည္ဖ်တ္ပီး ကိုကိုးေဂြးလို႔ေခၚတဲ့ အသက္ေလး ။ ႏွစ္ေက်ာင္းအတူဆင္း သယ္ရင္းၾကီး july…ဒါဆိုေတာ္ေလာက္ပါပီထင္ပါတယ္)